ΚΟΓΙΑΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ

ΕΝΑ ΜΕΓΑΛΟ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ

2008-10-20T20:04:00.000-07:00

Ἀγαπητοί μου φίλοι, σᾶς εὐχαριστω ὃσοι μπήκατε στήν ιστοσελίδα μου καί διαβάσατε ὃλα αὐτά τά ᾡραῖα πράγματα(κατ’ εμέ). Κάποιοι ὃμως, δέν ξέρω γιατί, ἐθίγησαν, καί γιά αὐτό τό λόγο δέν θα ἀσχοληθῶ πλέον μ’ αὐτούς γιατί μέ ἔχουν πικράνει πάρα πολύ. Ἀκόμη γιά λίγο καιρό θά ὑπάρχει ἡ ἱστοσελίδα, κοινῶς blog, μετά θά καταργηθεῖ γιά πάντα. Ένα μεγάλο μεγάλο εὐχαριστῶ πού μέ ἀφήσατε καί μπῆκα μέσα στό σπίτι σας καί ἴσως καί μέσα στήν καρδιά σας.
Γειά σας

Μ Η Ν Υ Μ Α

2008-10-14T03:05:00.000-07:00

ΜΑΚΑΡΙΩΤΑΤΕ

ΑΓΙΟΙ ΙΕΡΑΡΧΑΙ, ΠΙΣΤΟΙ ΔΟΥΛΟΙ ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ

Μὲ θλίψη παρακολουθῶ τὰ γενόμενα μέσα στὴν Ἐκκλησία μας καὶ θλίβομαι πάρα πολὺ μὰ πάρα πολύ. Δὲν ἀντέχω πλέον ὅσο περνάει ὁ καιρὸς ὅλο καὶ χειρότερα νὰ συμβαίνουν. Πῶς περιμένετε νὰ μᾶς πιστέψει τὸ εὐσεβὲς πλήρωμα τῆς Ἐκκλησίας μας ἀπὸ τὰ γενόμενα ταῦτα ἐν ταῖς ἡμέραις ταῦτες. Ἡ ἀγανάκτησή μου ἔχει φτάσει στὸ απροχώρητο. Τί περιμένετε πρῶτον ἐσεῖς Μακαριώτατε καὶ μετὰ σεῖς οἱ ὑπόλοιποι Ἱεράρχες; Μακαριώτατε τί περιμένετε καὶ δὲν λαμβάνετε μέτρα; ἢ μήπως ὑπάρχει φόβος γιὰ τίποτε; Εἶμαι ἕνας ἁπλὸς ἱερεὺς καὶ ντρέπομαι ἀκόμη γιὰ τὸν ἴδιο μου τὸν ἑαυτό, γιατί αἰσθάνομαι ὅτι εἶμαι συνυπεύθυνος γιὰ ὅλα αὐτὰ ποὺ γίνονται. Πόσο νὰ προσευχηθῶ νὰ τοὺς ἀλάξει τὰ μυαλὰ ὁ Θεός; Βλέπω αὐτὰ ποὺ γίνονται στὴν τηλεόραση καὶ ἡ θλίψη μου αὐξάνετε. Περπατῶ στὸ δρόμο καὶ νοιώθω τὰ εἰρωνικὰ βλέματα νὰ μὲ περιβάλλουν. Τί πρέπει πλέον νὰ γίνει γιὰ νὰ ξαναμποῦν τὰ πράγματα πάλι στὴ θέση τους. Μήπως ἔρθει ἡ στιγμὴ καὶ μείνουμε μόνοι μας, καὶ κάποιος ἄλλος κάνει ὀπαδοὺς του αὐτοὺς ποῦ κάποτε μᾶς πίστευαν; Μιλάω γιὰ τὸν ἀντίδικο ποὺ καραδοκεί στὴ γωνία καὶ χαίρετε γιὰ αὐτὰ ποὺ ἀκούει καὶ βλέπει.

Θὰ ἐπανέλθω ἀργότερα κάπως σκληρότερα ἂν δὲν δῶ τὰ πράγμα νὰ μπαίνουν στὴ θέση τους, καὶ δὲν θὰ λογαριάσω τὶς συνέπειες προκειμένου νὰ ἔχω τὴν συνείδησή μου καθαρή καὶ τὸ μέτωπό μου καθαρό ὅτι ἐπιτελῶ πραγματικὸ ἔργο Θεοῦ. Ἀπευθυνόμενος τώρα ὡς πρὸς τὸ πλήρωμα τῆς τοπικῆς μας Ἐκκλησίας καὶ ὅλης τῆς Ἑλλάδος «Ταῦτα λελάληκα ὑμῖν ἴνα μὴ σκανδαλισθῆτε....ἀλλ’ ἔρχεται ὥρα ἴνα πᾶς ὁ ἀποκτείνας ὑμᾶς δόξη λατρείαν προσφέρειν τῷ Θεῶ.» Θαρσεῖτε τέκνα Θεοῦ.

‡π.Ν.Κ

Ο ΧΙΤΩΝΑΣ ΤΗΣ ΠΑΝΑΓΙΑΣ

2008-10-03T06:37:00.000-07:00

Τί ἱερὸ αὐτὸ κειμήλιο φυλάσσεται στὸ Κρατικὸ μουσεῖο τῆς πόλεως Ζούγκδιδι τῆς Γεωργίας.
Ἀπὸ τὸ Ραμαϊκὸ κράτος βρέθηκε στὴ Γεωργία, σύμφωνα μὲ ὁρισμένες ἱστορικὲς πηγές, κατὰ τὴν περίοδο τῆς εἰκονομαχίας(8ος αἳ΄΄ὧν.) ἡ σύμφωνα μὲ ἄλλες, μετὰ τὴν ἀλλωση τῆς Κωνσταντινουπόλεως(15ος αἰών.).

Γιὰ τὴν ὕπαρξη τοῦ χιτώνα στὴν χώρα μαρτυροῦν ὁ Πατριάρχης Ἀντιοχείας Μακάριος (1641-1688), οἱ Πρέσβεις τῆς Ρωσίας, Φέντον Ἐλτσιν καὶ Παῦλος Ζαχάριεβ, καὶ ξένοι Περιηγητὲς τῶν Μεσεωνικων χρόνων.
Ὁ Θεομητορικὸς χιτώνας διαστάσεων 1,80 χ 1,50 μ. ἦταν βαμένος, ἀλλὰ μὲ τὸν καιρὸ ἡ βαφὴ ἔφυγε.
Εἶναι τοποθετημένος σὲ εἰδικὸ κατασκευασμένο ξύλινο κιβώτιο καὶ ἀποτέλει ἰδιαίτερη πηγὴ εὐλογίας καὶ ἁγιασμοῦ γιὰ τὸ πολύπαθο Γεωργιανὸ λαό.
Εὐλογία Ἱερᾶς Μονῆς Παρακλήτου Ὡροπου Ἀττικῆς. Ἡ Ἱερὰ Μονὴ μὲ ἡγούμενο τὸν πατέρα Τιμόθεο στηρίζει πνευματικὰ καὶ τὸ πατριαρχεῖο τῆς Γεωργίας.
Ἔφερε λοιπὸν ἀπὸ κεῖ αὐτὴ τὴ μεγάλη εὐλογία!!
Μᾶς ἔδωσε μία τέτοια φωτογραφία ἀπὸ τὸ χιτώνα τῆς Παναγίας ποὺ εἶναι ἄγνωστη στὸ εὐρὺ κοινό!
Εἶναι σημαντικὸ οἱ Ὀρθόδοξοι Χριστιανοὶ νὰ γνωρίζουν τέτοιους μεγάλους πνευματικοὺς θησαυρούς.

ΤΟ ΚΕΡΙ

2008-10-03T02:11:00.000-07:00

Ἡ πιό ἁπλή καί πιό συνηθισμένη ἐνέργεια τοῦ κάθε Χριστιανοῦ, μπαίνοντας στήν Ἐκκλησία, εἶναι νά ἀνάβει ἕνα κερί. Ὃμως ἡ ἐνέργεια αὐτή δέν εἶναι τόσο ἁπλή. Εἶναι κάτι, ἄπ΄ τό ὁποῖο ὁ Χριστιανός πρέπει νά διδάσκεται καί νά ὠφελεῖται πνευματικά. Τίποτε δέν γίνεται στήν Ἐκκλησία ἄσκοπα. Τίποτε δέν εἶναι περιττό. Τίποτε δέν εἶναι ὑπερβολικό. Τίποτε δέν εἶναι ξερός τύπος. Τίποτε δέν εἶναι χωρίς σημασία καί νόημα. Ὅλα συντελοῦν στό νά γίνεται ἡ προσκύνηση τοῦ Θεοῦ "ἐν πνεύματι καί ἀληθεία", ὅπως εἶπε ὁ Χριστός στή Σαμαρείτιδα. Ἔτσι καί τό ἄναμμα τοῦ κεριοῦ ἔχει νόημα καί δέν πρέπει νά γίνεται μηχανικά ἀπό τόν Χριστιανό.

Ἀνάβοντας τό κερί δέν προσφέρουμε... φῶς στόν Χριστό! Δέν τό ἀνάβουμε γιά νά βλέπει ὁ Χριστός! Δέν ἔχει ἀνάγκη ὁ Χριστός... τά δικά μας φῶτα! ΕΜΕΙΣ ἔχουμε ἀνάγκη ἀπό τό φῶς τοῦ Χριστοῦ. ΕΜΕΙΣ χρειαζόμαστε φῶς γιά νά δοῦμε. Τί νά δοῦμε; Νά δοῦμε ΤΟ ΠΡΟΣΩΠΟ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ! Αὐτός εἶναι ἡ πηγή τοῦ ἀληθινοῦ φωτός! Μόνο ἀπό Αὐτόν μπορεῖ νά φωτισθεῖ ἡ ψυχή μας! Καί γι'αὐτό ἀνάβουμε τό κερί: Γιά νά Τόν παρακαλέσουμε νά μᾶς φωτίσει μέ τό φῶς τοῦ Προσώπου Του. "Ἐν τῷ φωτί Σου ὀψόμεθα φῶς"!

Τό ἄναμμα τοῦ κεριοῦ εἶναι ἀφορμή νά ἐκφράσει ὁ πιστός τήν εὐγνωμοσύνη του στό Χριστό, γιατί τόν ἀξίωσε νά γνωρίσει τό Φῶς τό Ἀληθινό. Καί τόν ἐλευθέρωσε ἀπό τό θανατηφόρο σκοτάδι τῆς ἄγνοιας τοῦ θελήματος τοῦ Θεοῦ, ἀπό τό σκοτάδι τῆς ἁμαρτίας. Τό φῶς τοῦ κεριοῦ εἶναι μία ὑπόμνηση τοῦ λόγου τοῦ Χριστοῦ: "Ἐγώ εἰμί τό φῶς τοῦ κόσμου, ὁ ἀκολουθῶν ἐμοί οὐ μή περιπατήσει ἐν τῇ σκοτία, ἀλλ' ἔξει τό φῶς τῆς ζωῆς"(Ἰω.8,12)

Μακριά ἀπό τό Χριστό καί ἔξω ἀπό τήν Ἐκκλησία ὑπάρχει σκοτάδι. Καί "ὁ περιπατῶν ἐν τῇ σκοτία, οὐκ οἶδε πού ὑπάγει"...

Τό ἄναμμα τοῦ κεριοῦ εἶναι ἀκόμη σύμβολο τῆς προσευχής μας μέσα στήν Ἐκκλησία. Ὅπως τό κερί καίει συνεχῶς, χωρίς διαλείμματα, καί σκορπίζει τό ἱλαρό του φῶς, ἔτσι ἀσταμάτητα καί μέ ἀμείωτη ἔνταση πρέπει νά ἐνεργεῖται ἡ προσευχή στίς καρδιές μας κατά τήν παραμονή μας μέσα στήν Ἐκκλησία. Ἀνάβοντας τό κερί στό μανουάλι, πρέπει νά ἀνάβει μέσα μας ὁ ζῆλος νά προσευχηθοῦμε ἀληθινά, χωρίς ἄσκοπη περιφορά τῶν ὀφθαλμῶν μας ἐδῶ κι ἐκεῖ. Χωρίς κουβεντούλα μέ τούς ἄλλους, πού σάν ὁρμητικό ρεῦμα ἀέρος σβήνει τήν τρεμάμενη φλογίτσα τῆς προσευχῆς μας...

Τό ἀναμμένο κεράκι μας, τέλος ὑποδηλώνει κάτι πολύ βαθύ καί σημαντικό. Τό κερί, ὅσο εἶναι ἀναμμένο, λειώνει.Δέν εἶναι δυνατόν νά καίει καί νά φωτίζει, χωρίς νά λιώνει! Ἔτσι κι ὁ Χριστιανός, γιά νά εἶναι Φῶς, πού λάμπει "ἔμπροσθεν τῶν ἀνθρώπων" πρός δόξαν τοῦ ὀνόματος τοῦ Θεοῦ, πρέπει νά ἔχει πνεῦμα θυσίας. Χωρίς κόπο καί προσφορά θυσίας, δέν μπορεῖ νά ὑπάρξει φῶς πού καταλάμπει καί διαλύει τά ποικίλα σκοτάδια τοῦ κόσμου.

Τό ἀναμμένο κερί εἶναι μία μικρή θυσία. Θυσία Δοξολογίας. Θυσία αἰνέσεως. Θυσία ἱκεσίας. Σέ Ἐκεῖνον πού εἶναι τό Φῶς τοῦ Κόσμου, στόν Χριστό. Καί τούς Ἁγίους Του, πού καί αὐτοί ἔγιναν φῶς κι ὁδηγοί τοῦ κόσμου.

Μέ αὐτούς τούς λογισμούς πρέπει νά ἀνάβει ὁ Χριστιανός τό κερί του, ἐφ'ὅσον θέλει νά μήν εἶναι δοῦλος τύπων, ἀλλά νά χρησιμοποιεῖ τούς "τύπους" γιά νά ἀνεβάζει νοῦ καί καρδιά στό Θεό.

ΤΡΙΑ ΧΡΟΝΙΑ ΑΡΡΩΣΤΟΣ Η ΤΡΕΙΣ ΩΡΕΣ ΣΤΗΝ ΚΟΛΑΣΗ

2008-10-03T01:30:00.000-07:00

Στὴν Ρωσικὴ Σκήτη τοῦ Ἁγίου Ἀνδρέου τῶν Καρυῶν, τὸ λεγόμενο Σεράγιο, ἀρχὲς τοῦ παρόντος(περασμένου) 20ου συνέβη τὸ ἑξῆς γεγονός:
Ἕνας Ρῶσος μοναχός της Σκήτης ἀρρώστησε βαρειὰ καὶ μὲ δριμύτατους πόνους στὸ κρεβάτι, παρακαλοῦσε τὸν Θεὸ νὰ τὸν θεραπεύσει. Τότε παρουσιάστηκε μπροστά του ἕνας ἄγγελος καὶ τοῦ εἶπε:
-Τί προτιμᾶς; Νὰ μείνεις τρία χρόνια ἀκόμη σ’ αὐτὸ τὸ κρεβάτι ταλαιπωρημένος ἀπὸ τὴν ἀσθένειά σου ἢ νὰ μείνεις τρεῖς ὧρες στὴν κόλαση καὶ μετὰ νὰ γίνεις καλά;
-Ὁ ἄρρωστος , ἀφοῦ σκέφτηκε ἀρκετά, τοῦ εἶπε. Προτιμῶ γιὰ τρεῖς ὧρες νὰ πάω στὴν κόλαση.
Τὸν πῆρε λοιπὸν ξαφνικὰ ὁ ἄγγελος καὶ τὸν ἔφερε μὲ τὴν ψυχή του στὴν κόλαση. Βρέθηκε λοιπὸν μέσα στὰ τρομερὰ κολαστήρια, ὅπου οἱ ἀμετανόητοι ἁμαρτωλοὶ ὑπέφεραν τὰ πάνδεινα, χωρὶς νὰ μποροῦν νὰ ζητήσουν ἀπὸ κάπου βοήθεια. Μαζί τους βασανίζονταν καὶ ὁ μοναχὸς αὐτός, ὁ ὁποῖος ἀπὸ τὴν πρώτη στιγμὴ ἄρχισε νὰ ζητᾶ τὴν βοήθεια καὶ τὴν ἐπίσκεψη τοῦ ἀγγέλου. Ἔστειλε λοιπὸν ὁ Θεὸς τὸν ἄγγελό του καὶ τὸν ρώτησε:
-Τί ἔχεις Γέροντα καὶ μὲ φωνάζεις; Δὲν κάναμε συμφωνία νὰ μείνεις ἐδῶ τρεῖς ὧρες;
- Πέρασαν τώρα τριακόσια καὶ πλέον χρόνια μὲ φρικτὰ καὶ ἀνυπόφορα βασανιστήρια, εἶναι καιρὸς πλέον νὰ μὲ βγάλετε ἀπ’ ἐδῶ.
-Ἀδελφέ, δὲν πέρασε ἀκόμη οὔτε μισῆ ὥρα καὶ πῶς ἐσὺ λέγεις ὅτι πέρασαν τριακόσια χρόνια;
-Σὲ παρακαλῶ, εἶπε ὁ Μοναχὸς στὸν Ἄγγελο, πήγαινε μὲ καλλίτερα στὸ κρεβάτι τοῦ πόνου τρία χρόνια, παρὰ νὰ βασανίζομαι ἐδῶ τρεῖς ὧρες.
Πράγματι τὸν ἔφερε ὁ Ἄγγελος πάλι στὸν κόσμο καί, ἀφοῦ ἔμεινε ἀκόμη λίγο καιρὸ στὸ κρεβάτι τοῦ ἄρρωστος, τὸν ἀνέπαυσε στὴν Βασιλεία τῶν Οὐρανῶν.

ΦΩΣ ΣΤΟ ΠΡΟΣΩΠΟ ΤΟΥ ΓΕΡΟΝΤΑ ΠΑΙΣΙΟΥ

2008-10-03T01:22:00.000-07:00

Ἦταν καλοκαίρι τοῦ 1993, ἕνα χρόνο πρίν κοιμηθεῖ ὁ Γέροντας. Μάθαμε ὅτι ὁ Γέροντας Παίσιος ἦταν ἔξω στό μοναστήρι τῆς Σουρωτῆς κι ὅτι τό ἴδιο βράδυ εἶχε ἀγρυπνία.
Ξεκινήσαμε ἐγώ κι ἡ μητέρα μου μέ τήν ἐλπίδα ὅτι θά τόν δοῦμε καί θά μπορέσουμε νά πάρουμε τήν εὐλογία του. Ἦταν τότε πού ἄρχισε νά ἀρρώσταινει.
Φτάσαμε στό μοναστήρι κι ἀφοῦ προσκυνήσαμε πήγαμε νά βροῦμε τόν παππού. Περιμέναμε στή σειρά μας πάνω ἀπό δυό ὧρες, γεμάτες ἀγωνία ἄν θά προλάβουμε νά τόν δοῦμε.
Μετά ἀπό ὀρθοστασία κι ἀρκετή κούραση ἦρθε ἡ εὐλογημένη στιγμή πού τόν εἶδα!
Τό Ἅγιο πρόσωπό του καί γύρω ἀπό αὐτό, ἦταν πλημμυρισμένο ἀπό ἕνα γαλάζιο φῶς! Μέ ἔπιασε δέος, τότε κατάλαβα ὅτι αὐτός ὁ ἄνθρωπος εἶναι Ἅγιος...
Δέν περιγράφεται αὐτή ἡ στιγμή μέ λόγια...
Ὁ παππούς ἄν καί κουρασμένος ἀπό τίς πολλές ὧρες, τόν πολύ κόσμο καί τήν ἀρρώστια του, ἦταν πολύ ἤρεμος καί γαλήνιος....
Ἐπιτέλους ἦρθε ἡ στιγμή νά πάρω τήν εὐλογία του! Τοῦ ἔβαλα μετάνοια, φίλησα τό Ἅγιο χέρι του καί μοῦ ἔδωσε ἕνα σταυρουδάκι.
Κάτι εἶπε ψυθιριστά καί μέ κοίταζε χαμογελώντας μέχρι πού ἔφυγα γιά νά κατέβω τίς σκάλες.
Τό πρόσωπό του ἦταν ἀκόμη φωτεινό. Μακάρι νά ἤξερα τί σκεφτόταν ἔκεινη τή στιγμή....
Τότε ἤμουν 13χρονων κι ἐπέτρεψε ὁ Θεός νά δῶ αὐτό τό θαυμαστό, γιατί οἱ ἁμαρτίες μου ἦταν ἐλάχιστες μπροστά σ'αὐτές πού ἔχω τώρα....

Νά ἔχουμε τήν εὐχή του...

ΤΟ ΧΩΜΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΤΑΦΟ ΤΟΥ ΓΕΡΟΝΤΑ ΚΑΙ ΤΟ ΚΑΡΠΟΦΟΡΟ ΔΕΝΤΡΟ

2008-10-03T01:13:00.000-07:00

Ἀδελφοί μου, σὲ πολλοὺς ἴσως νὰ εἶναι γνωστὸ τὸ ὄνομα Ἀνέστης Μαυροκέφαλος.

Εἶναι ὁ ἄνθρωπος στὸν ὁποῖο ὁ γέροντας εἶπε γιὰ τὸν Ἑλληνοτουρκικὸ πόλεμο καὶ τὰ γεγονότα ποὺ θ' ἀκολουθήσουν.
Ὁ φίλος μου ὁ Ἀνέστης ( ὁ ὁποῖος ἦταν ἀπὸ τὰ πολὺ στενὰ πνευματοπαίδια τοῦ γέροντα Παϊσιου) λοιπόν, σ' ἕνα κτῆμα ποὺ ἔχει ἔξω ἀπὸ τὴν Ἀλεξανδρούπολη, ἔχει σηκώσει ἕνα παρεκκλήσι (στοὺς Ἁγιορεῖτες Πατέρες, μιάς καὶ δὲν ἔχει ἁγιοποιηθεῖ ἀκόμη ὁ γέροντας Παϊσιος).
Στὸ κτῆμα αὐτὸ ὅμως κατὰ περίεργο τρόπο, ὅλα τὰ δέντρα ἦταν στεῖρα, ξερά. κανένα δέντρο δὲν δίδει καρπούς.... τί λέω ὅλα.... ἐκτὸς ἀπὸ ἕνα.
Ὁ Ἀνέστης σὲ μία ἀπὸ τὶς ἐπισκέψεις του στὸν τάφο τοῦ γέροντα, πῆρε χῶμα ἀπὸ τὸν τάφο καὶ γυρίζοντας τὸ ἔριξε σὲ ἕνα δέντρο ποὺ βρίσκεται ἀκριβῶς πίσω ἀπὸ τὸ παρεκκλήσι. Καὶ ὠωωωω!!!!
Τὸ δέντρο αὐτό, ἐνῶ πρὶν ἦταν κατάξερο καὶ ἐνῶ ὅλα τὰ ὑπόλοιπα του κτήματος παραμένουν ξερὰ καὶ στείρα, αὐτὸ εἶναι τὸ μοναδικὸ ποὺ δίδει καρπούς.

Ο ΓΕΡΟΝΤΑΣ ΕΚΑΝΕ ΚΑΙ ΠΑΛΙ ΤΟ ΘΑΥΜΑ ΤΟΥ....

ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 3 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ ΥΠΟΔΟΧΗ ΛΕΙΨΑΝΩΝ ΑΓΙΟΥ ΣΕΡΑΦΕΙΜ ΤΟΥ ΣΑΡΩΦ ΕΙΣ ΤΗΝ ΙΕΡΑΝ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΝ ΜΕΣΟΓΑΙΑΣ ΚΑΙ ΛΑΥΡΕΩΤΙΚΗΣ

2008-10-02T09:01:00.000-07:00

Μεγάλη ἡ εὐλογία γιὰ τὴν Ἑλλάδα ἀπὸ τὴ Ρωσία λείψανο τοῦ Ἁγίου Σεραφεὶμ τοῦ Σάρωφ

Ὁ πιὸ ἀγαπημένος καὶ ξακουστὸς ἅγιος γιὰ τοὺς ἀδελφοὺς Ὀρθοδόξους Ρώσους, ὁ Ἅγιος Σεραφεὶμ ὁ Σάρωφ καταφθάνει στὴν Ἑλλάδα μεταφέροντας τὶς εὐλογίες τοῦ οὐρανοῦ γιὰ τοὺς Ἕλληνες. Εἶναι ἡ πρώτη φορὰ ποὺ ἱερὰ λείψανα αὐτοῦ του μεγάλου Ἁγίου της Ὀρθοδοξίας μᾶς φθάνουν στὴ χώρα μας καὶ εἶναι ἡ πρώτη φορὰ ποὺ μεταφέρονται ἐκτὸς Ρωσίας. Ὁ Μητροπολίτης Μεσογαίας Νικόλαος τονίζει ὅτι γὶ΄ αὐτὸ ἀπαιτήθηκε εἰδικὴ Πατριαρχικὴ εὐλογία καὶ εἰδικὴ Συνοδικὴ ἄδεια ἀπὸ τὴν Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος. Ἔτσι ἀνάλογη αὐτῆς τῆς ἐξαιρετικῆς τιμῆς, προσδοκᾶται νὰ ὑπάρξει καὶ ἡ ἀνταπόκριση τοῦ κόσμου.

Οἱ Ἕλληνες ἄλλωστε τρέφουν ἰδιαίτερη ἀγάπη γιὰ τὸν θαυματουργὸ τοῦτο ἅγιο καὶ γι’ αὐτὸ ἔχουν κτίσει σὲ πολλὰ μέρη ἤδη ἱεροὺς ναούς, παρεκκλήσια καὶ ἱερὲς μονές. Τὰ ἅγια λείψανα ἀποτελοῦν ἄλλωστε τὸ μεγαλύτερο κειμήλιο τῆς Ρωσικῆς ἐκκλησιαστικῆς παραδόσεως. Τὰ βιβλία ποὺ ἔχουν γραφεῖ καὶ ἀναφέρονται στὶς διδαχὲς καὶ στὸν βίο τοῦ Ἁγίου Σεραφεὶμ καὶ ἔχουν μεταφραστεῖ στὰ ἑλληνικὰ καὶ ἔχουν εἰσέλθει σὲ χιλιάδες σπίτια πιστῶν.

Ὡς ἐκ τούτου γιὰ τὴν Ὀρθόδοξη Ἑλλάδα ἡ εἴδηση τοῦ ἐρχομοῦ λειψάνου αὐτοῦ του ὑψηλοῦ προσκεκλημένου προσέδωσε μεγάλη χαρά, ἀφοῦ βαθιὰ πεποίθηση τῶν πιστῶν εἶναι πὼς ὁ μεγάλος αὐτὸς Ρῶσος στάρετς θὰ φέρει μεγάλες εὐλογίες ὡς δῶρο γιὰ τὸν τόπο μας... Οἱ προετοιμασίες τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Μεσογαίας καὶ Λαυρεωτικὴς ἀλλὰ καὶ τῆς Μητροπόλεως Ἀττικῆς (σήμ. στὴν Μητρόπολη τοποτηρητὴς εἶναι ὁ Μητροπολίτης Μεσογαίας) ποὺ εἶχαν τὴν πρωτοβουλία εἶναι πυρετώδεις, ἀφοῦ πλῆθος πιστῶν ἀπὸ ὅλη τὴν Ἑλλάδα ἐκδηλώνουν τὴν ἐπιθυμία νὰ μεταβοῦν στὴν Παλλήνη καὶ στὸ Μενίδι, ἐκεῖ δηλαδὴ ποὺ θὰ μεταβεῖ ὁ Ἅγιος γιὰ νὰ προσκυνήσουν καὶ νὰ ἐναποθέσουν τὸν καημό, τὸν πόνο καὶ τὸ πρόβλημά τους ζητώντας τὴν πρεσβεία του πρὸς τὸν Ἰησοῦ Χριστό. Ἤδη διοργανώνονται ἀπὸ πολλὲς Μητροπόλεις τῆς Ἑλλάδος προσκυνηματικὲς ἐκδρομὲς προκειμένου νὰ καλυφθεῖ τὸ ἐνδιαφέρον τῶν πιστῶν.

Ἀνάλογη τιμὴ ἀναμένεται νὰ προσδώσει καὶ ἡ Πολιτεία. Δὲν ἀποκλείεται μάλιστα ὁ πρωθυπουργὸς Κώστας Καραμανλὴς κατὰ τὸ παράδειγμα τοῦ τέως Ρώσου προέδρου καὶ νῦν πρωθυπουργοῦ Βλαδίμηρου Πούτιν ποὺ παραβρέθηκε στὶς ἐκδηλώσεις ποὺ ἔγιναν στὴ Μόσχα πρὸς τιμὴν ἱεροῦ λειψάνου τοῦ Ἁγίου Σπυρίδωνος νὰ παραστεῖ στὴν πανηγυρικὴ Θεία Λειτουργία ποὺ θὰ γίνει στὶς 5 Ὀκτωβρίου στὸν Ἱερὸ Ναὸ Ἁγίου Τρύφωνος στὴν Παλλήνη.

Ἡ ἐπίσημη ὑποδοχὴ τῶν τιμίων Λειψάνων καὶ τῆς 45μελούς Ρωσικῆς ἀποστολῆς θὰ λάβει χώρα τὴν Παρασκευὴ 3 Ὀκτωβρίου στὶς 6 μ.μ., στὴν Πλατεία Ἐλευθερίας Παλλήνης (Ὁδὸς Ἐθνικῆς Ἀντιστάσεως) παρουσία Μητροπολιτῶν τῆς Ἑλλαδικῆς Ἐκκλησίας, ἐκπροσώπων Αὐτοκεφάλων Ἐκκλησιῶν, ὅλων ἀνεξαιρέτως τῶν Ἱερέων τῆς Ἀνατολικῆς Ἀττικῆς, κλιμακίου Ὑπουργῶν τῆς Ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως, Πρέσβεων, τοπικῶν ἀρχῶν καὶ πλήθους πιστῶν.

Τέλος δὲ θὰ σχηματισθεῖ πομπὴ πρὸς τὸν Ἱερὸ Ναὸ τοῦ Ἁγίου Τρύφωνος Παλλήνης, ὅπου θὰ ἀναπεμφθεῖ δέησις καὶ δοξολογία.

Μετὰ λίγες ἡμέρες ποὺ θὰ παραμείνουν γιὰ προσκύνημα τὰ ἱερὰ λείψανα θὰ μεταφερθοῦν στὴν Ἱερὰ Μητρόπολη Ἀττικῆς καὶ συγκεκριμένα στὸν Ἱερὸ Ναὸ Παναγία Σουμελὰ στὸ Μενίδι, στὴν παροικία ὅπου ζοῦν Ἕλληνες ποὺ ἦρθαν στὴν χώρα μας ἀπὸ τὴ Ρωσία ἀλλὰ καὶ Ρῶσοι μετανάστες καὶ θὰ συνεχιστοῦν οἱ λατρευτικὲς ἐκδηλώσεις καὶ τὸ προσκύνημα γιὰ ἕνα μήνα.

ΕΚ ΤΗΣ ΕΛΕΥΘΕΡΗΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΗΣΗΣ - ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΚΛΟΓΗΝ ΕΦΗΜΕΡΙΩΝ

2008-10-02T08:57:00.000-07:00

Ὁ τρόπος ἐπιλογῆς τῶν ἐφημερίων, ὡς γίνεται σήμερον, εἶναι ἴσως ὁ μὴ χείρων, καθόσον καὶ ἡ συμμετοχὴ τοῦ λαϊκοῦ στοιχείου ἐξασφαλίζεται διὰ τῆς δυνατότητος, ἡ ὁποία παρέχεται εἰς αὐτὸ τῆς ὑποβολῆς ἐνστάσεων ἢ προτάσεων, ἀλλὰ καὶ αἳ ἀσχημίαι, αἳ ὁποῖαι πρότερον ἐσημιοῦντο διὰ τῆς ἀπ’ εὐθείας ὑπὸ τοῦ λαοῦ ἐκλογῆς τῶν ἐφημερίων ἀποφεύγονται.

Ἐκεῖνο, εἰς τὸ ὁποῖον δέον νὰ δοθῆ προσοχὴ εἶναι, ὅπως οἱ κατὰ τόπους Ἱεράρχαι καταβάλλουν πάσαν προσπάθειαν, ὥστε νὰ προσελκυσθῶσιν εἰς τὸν ἱερὸν κλῆρον οἱ μεμορφωμένοι εἴτε αὐτοὶ εἶναι θεολόγοι εἴτε μή. Συνεπῶς, ἐπὶ τοῦ προβλήματος τούτου δὲν ἔχομε νὰ προτείνωμε ἄλλο τί ἐκτός του ὅτι νὰ σταματήση πλέον ὁριστικῶς ἡ ἐπιλογὴ ὡς ἐφημερίων κληρικῶν μὴ ἐχόντων τὰ ἀπαραίτητα μορφωτικὰ προσόντα. Τοῦτο δὲ ὄχι διότι τὰ μορφωτικὰ προσόντα, καὶ δὴ τὰ τυπικά, ἀποτελοῦν τὴν μόνην ἐγγύησιν διὰ τὴν ἐπιτυχίαν τοῦ ἐφημερίου εἰς τὸ ἔργον του καὶ τὴν ἀποστολήν του, ἀλλὰ διότι σήμερον δὲν περιποίει εἰς τὴν Ἐκκλησίαν τιμὴν τὸ ὅτι, μετὰ ἐλεύθερον βίον ἑκατὸν πεντήκοντα σχεδὸν ἐτῶν, ἀρκεῖται αὐτὴ εἰς κληρικοὺς ἐλαχίστης μορφώσεως. Καὶ ἐὰν μὲν οἱ τοιοῦτοι κληρικοὶ διέπρεπον ἐπὶ ἀρετὴ καὶ ἁγιότητι βίου, ἡ ἔλλειψις τῶν μορφωτικῶν προσόντων δὲν θὰ ἦτο τόσον αἰσθητή, δεδομένου ὅμως ὅτι οὗτοι στεροῦνται ἐξ ἴσου πρὸς τὰ μορφωτικὰ καὶ τῶν ἄλλων προσόντων, ἡ ἔλλειψις καὶ τῆς μορφώσεως παρ’ αὐτοῖς καθίσταται ἔτι μᾶλλον ὀδυνηρά.

ΔΙΑΤΕΛΕΣΑΝΤΕΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΑΙ

2008-08-01T02:55:00.001-07:00

Ο μακαριστος Ιεζεκιηλ

Ὁ ἀείμνηστος Μητροπολίτης Θεσσαλιώτιδος Ἰεζεκιήλ γεννήθηκε στήν Καλαμάτα τήν 4η Ὀκτωβρίου 1874 καί, κατά κόσμον, ὀνομαζόταν Παναγιώτης Φ. Στροῦμπος. Μετά τίς γυμνασιακές του σπουδές ἀνέλαβε τή διεύθυνση τῶν ἐμπορικῶν ἐπιχειρήσεων τοῦ πατέρα του καί γιά ἐμπορικούς λόγους ἐπισκέφθηκε τή Ρωσία, τή Ρουμανία καί τή Τουρκία.

Πνεῦμα ὅμως ζωηρό καί ἀνήσυχο ὁ Παναγιώτης Στροῦμπος, παράλληλα μέ τό ἐμπόριο, ἀσχολοῦνταν μέ τά γράμματα καί τή δημοσιογραφία, δημοσιεύοντας ἀνταποκρίσεις καί ἄρθρα στίς ἀθηναϊκές ἐφημερίδες «Παλλιγγενεσία», «Καιροί», «Ἀνατολή» κ.α.. Ἐπίσης ἐγγράφεται στή Θεολογική Σχολή καί τή Νομική του Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν καί τό 1905 παίρνει τό πτυχίο καί τῶν δύο Σχολῶν. Κατόπιν ἐκάρη μοναχός στήν Ἱερά Μονή Βελανιδιᾶς Καλαμάτας ἀπό τόν Μητροπολίτη Μεσσηνίας Μελέτιο καί πῆρε τό ὄνομα Ἰεζεκιήλ Βελανιδιώτης. Στή συνέχεια χειροτονεῖται διάκονος καί πρεσβύτερος (Ἀρχιμανδρίτης) καί ἀναλαμβάνει προϊστάμενος τοῦ ἱεροῦ ναοῦ Χρυσοσπηλιώτισσας Αἰόλου, στήν Ἀθήνα. Ἀργότερα κατά τήν παραμονή του στήν Τεργέστη τῆς Ἰταλίας ἀναλαμβάνει προϊστάμενος τοῦ ἱεροῦ ναοῦ τῆς ἐκεῖ ἑλληνικῆς κοινότητας.

Κατά τόν Ἅ΄ παγκόσμιο πόλεμο ἦρθε στήν Ἑλλάδα καί ὑπηρέτησε ὡς ἐθελοντής στρατιωτικός ἱεροκήρυκας καί ἔλαβε μέρος στίς ἐκστρατεῖες τῆς Σερβίας καί Μικρᾶς Ἀσίας μέ ἀποτέλεσμα νά τραυματιστεῖ. Γιά τό λόγο αὐτό τιμήθηκε μέ τόν πολεμικό σταυρό ἀνδρείας Β' τάξεως, μέ τό μετάλλιο στρατιωτικῆς ἀξίας Δ' τάξεως καί μέ τόν ἀργυρό σταυρό τοῦ Σωτῆρος.

Τόν Ὀκτώβριο τοῦ 1924 ἐξελέγη Μητροπολίτης Θεσσαλιώτιδος. Στή Μητρόπολη αὐτή ἀνέπτυξε πλούσια θρησκευτική, κοινωνική, πνευματική κ.λπ. δράση. Ἵδρυσε στήν Καρδίτσα τό φιλόπτωχο ταμεῖο «Ἅγιος Σεραφείμ» μέ σκοπό τήν παροχή βοήθειας σέ ἀπόρους, τή χορηγία συσσιτίων σέ φτωχούς, τήν προικοδότηση ἀπόρων κοριτσιῶν κ.λπ. Ἵδρυσε ἐπίσης τήν ταπητουργική σχολή Καρδίτσας, τό σύλλογο Λαϊκῆς Βιβλιοθήκης «Ἡ Ἀθηνᾶ», τό παλαιό νοσοκομεῖο Καρδίτσας σέ οἰκόπεδο τῆς ἱερᾶς μονῆς Κορώνας, τό Σανατόριο καί τίς παιδικές κατασκηνώσεις.

Ὅπως καί πρῶτα ὡς λαϊκός, ἔτσι καί τώρα ὡς ποιμενάρχης συγγράφει καί δημοσιεύει σέ περιοδικά καί ἐφημερίδες πλῆθος μελετῶν καί ἄρθρων ἐπί ἱστορικῶν, θεολογικῶν, κοινωνικῶν, νομικῶν κ.α. θεμάτων, τά περισσότερα ἀπό τά ὁποία συγκεντρώθηκαν καί ἐκδόθηκαν σέ τέσσερις τόμους, μέ τίτλο «Ἔργα καί Ἡμέραι».

Ἐξεδήμησε εἰς Κύριον τό Σεπτέμβριο τοῦ 1953, ἀφοῦ εἶχε ὑποβάλει τήν παραίτηση τοῦ δύο χρόνια περίπου νωρίτερα, ὑπέρ τοῦ Μητροπολίτου Ζιχνῶν Κυρίλλου, ὁ ὁποῖος εἶχε διατελέσει Πρωτοσύγκελλός του.

2008-08-01T02:52:00.000-07:00

Ο μακαριστός Κύριλλος

Γεννήθηκε στήν Καλαμάτα τό 1901. Τό κοσμικό του ὄνομα ἦταν Γεώργιος Καρμπαλιώτης. Μετά τίς γυμνασιακές του σπουδές μετέβη στήν ἱερά μονή τοῦ Ἁγίου Παύλου στό Ἅγιον Ὅρος ὅπου καί ἐκάρη μοναχός. Ἀκολούθως γράφτηκε στήν Θεολογική Σχολή τοῦ Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν παρακολουθώντας παράλληλα καί παιδαγωγικά μαθήματα στή Φιλοσοφική Σχολή τοῦ ἴδιου Πανεπιστημίου. Μετά τή λήψη τοῦ πτυχίου τοῦ διορίζεται Πρωτοσύγκελλος τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Θεσσαλιώτιδος καί Φαναριοφερσάλων καί παραμένει ἕως τό ἔτος 1933 ὅταν μετατίθεται ὡς Ἱεροκήρυκας στή Ἱερά Μητρόπολη Μεσσηνίας. Τό 1934 μετατίθεται στήν Στρατιωτική Σχολή Εὐελπίδων στήν ὁποία καί παρέμεινε μέχρι τό 1942 ὅταν καί ἐξελέγη Μητροπολίτης Παραμυθίας. Δέν μετέβη ὅμως ποτέ στήν Μητρόπολή του λόγω τῆς ἐμπόλεμης κατάστασης. Τό 1943 μετατίθεται στή Μητρόπολη Ζιχνῶν γιά νά παραμείνει ἐκεῖ ἕως τό 1951.

Στίς 25 Σεπτεμβρίου 1951 μετατίθεται στήν Ἱερά Μητρόπολη Θεσσαλιώτιδος στή θέση τοῦ μακαριστοῦ Μητροπολίτου Ἰεζεκιήλ. Ἀνέπτυξε πλούσιο ποιμαντικό καί ἱεραποστολικό ἔργο, ἐνῶ ἡ συμβολή τοῦ Μητροπολίτου στήν ἀντιμετώπιση τῶν καταστρεπτικῶν σεισμῶν τοῦ 1954 πού ἔπληξαν τήν Καρδίτσα ἀλλά καί τήν εὐρύτερη περιοχή ἦταν ἀποτελεσματική. Γι’ αὐτό τό λόγο ἀπέσπασε ἀπό τήν ἑλληνική πολιτεία τά συγχαρητήρια καί τόν δημόσιο ἔπαινο ἐνῶ ἡ ἑλλαδική Ἐκκλησία τόν τίμησε κι αὐτή μέ τόν δικό της τρόπο. Ὑποστήριξε τά «Θεσσαλικά Γράμματα» καί ὑπῆρξε συνεργάτης τῆς Ἱστορικῆς καί Λαογραφικῆς Ἑταιρείας τῶν Θεσσαλῶν καί τῆς Λαϊκῆς Βιβλιοθήκης Καρδίτσας. Ποιμενάρχης τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Θεσσαλιώτιδος καί Φαναριοφερσάλων παρέμεινε ἕως τό 1967.

2008-08-01T02:50:00.000-07:00

Ο μακαριστοσ Κωνσταντίνος

Ὁ μακαριστός Κωνσταντῖνος (κατά κόσμον Σακελλαρόπουλος) γεννήθηκε τό 1918 στά Δουμενά Καλαβρύτων. Σπούδασε στή Θεολογική Σχολή τοῦ Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν (κατέστη πτυχιοῦχος τό 1948) καί στή Σχολή Ἱεροκηρύκων τῆς Ἀποστολικῆς Διακονίας. Στίς τάξεις τοῦ ἱεροῦ Κλήρου εἰσῆλθε τό 1950. Ὑπηρέτησε ὡς ἱεροκῆρυξ Ἱερῶν Μητροπόλεων. Μητροπολίτης Θεσσαλιώτιδος καί Φαναριοφερσάλων ἐξελέγη τό 1968 καί διετέλεσε σ’ αὐτήν τή θέση μέχρι τό 1974. Ἀνέπτυξε πλούσιο φιλανθρωπικό καί ἱεραποστολικό ἔργο.

2008-08-01T02:48:00.000-07:00

Ο μακαριστος Κλεοπας

Γεννήθηκε στήν Ἀττάλεια τῆς Μικρᾶς Ἀσίας τό 1913. Ἀποφοίτησε ἀπό τήν Θεολογική Σχολή τοῦ Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν τό 1950. Διάκονος χειροτονήθηκε τό 1937 καί πρεσβύτερος τό 1945. Ὑπηρέτησε ὡς ἐφημέριος στίς Ἱερές Μητροπόλεις Ἀττικῆς καί Μεγαρίδος, Δημητριάδος, Μαρωνείας, καί Φθιώτιδος. Τό 1951 ὑπηρέτησε ὡς Ἱεροκῆρυξ στήν Ἱερά Μητρόπολη Μεσσηνίας καί ὡς Πρωτοσύγκελλος τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Τρίκκης καί Σταγών ἀπό τό 1952 ἕως 1958. Διετέλεσε Καθηγητής στίς Ἐκκλησιαστικές Σχολές Καλαμάτας καί Τρικάλων. Μητροπολίτης Θεσσαλιώτιδος ἐξελέγη τό 1974. Ἐκοιμήθη στίς 5 Σεπτεμβρίου 1999.

2008-08-01T02:43:00.000-07:00

Ὁ μητροπολίτης Βρεσθένης κ. Θεόκλητος (κατά κόσμον Θεόδωρος) Κουμαριανός γεννήθηκε τό 1953 στόν Βόλο. Εἶναι πτυχιοῦχος της Ἀνωτέρας Ἐκκλησιαστικῆς Σχολῆς Θεσσαλονίκης καί τῆς Θεολογικῆς Σχολῆς τοῦ Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν. Ὁμιλεῖ τήν ἀγγλική γλώσσα. Διετέλεσε Πρωτοσύγκελλος τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Δημητριάδος, Διευθυντής τοῦ Οἰκοτροφείου τοῦ Ἐκκλησιαστικοῦ Λυκείου Βόλου, τῆς ἐφημερίδος «Πληροφόρηση», τοῦ Ρ/Σ «Ὀρθόδοξη Μαρτυρία», ὑπεύθυνος τῶν μαθητικῶν κατασκηνώσεων καί Ἐκπρόσωπος Τύπου τῆς Ἱερᾶς Συνόδου τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος καί τοῦ Μάκ. Ἀρχιεπισκόπου Ἀθηνῶν καί πάσης Ἑλλάδος κ. Χριστοδούλου. Μητροπολίτης Θεσσαλιώτιδος καί Φαναριοφερσάλων ἐξελέγη στίς 14 Ὀκτωβρίου 1999.

Κατά τη διάρκεια της ποιμαντορίας του ανέπτυξε πλούσιο ποιμαντικό, κοινωνικό, φιλανθρωπικό και ιεραποστολικό έργο. Παραιτήθηκε την 1η Μαρτίου 2005 και εντός του έτους 2006 κατεστάθη μητροπολίτης Βρεσθένης.

ΤΟΙΟΥΤΟΣ ΕΠΡΕΠΕΝ ΗΜΙΝ ΑΡΧΙΕΡΕΥΣ...

2008-07-04T20:32:00.000-07:00

Ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Σισανίου καὶ Σιατίστης
κ. Ἀντώνιος Κόμπος
+(1920-2005)

«Ἐγὼ εἶχα γέροντα τὸν Μητροπολίτη Κορινθίας, ποῦ πῆγε μετὰ στὴν Ἀμερική. Αὐτός μοῦ εἶχε πεῖ ὅτι ὁ ἐπίσκοπος εἶναι καλόγερος καὶ ἔτσι πρέπει νὰ εἶναι»

Ἐκοιμήθῃ ἐν Κυρίῳ τῇ 17/12/2005.

Ἐγκωμιαστικὸν Τροπάριον

Ὡς πρὸς τὸ Συνάναρχον Λόγον
Σισσανίου ποιμένα σεμνὸν Ἀντώνιον,
τὸν ἁπλοῦν ἐν τοῖς τρόποις καὶ ἱερέων ταγὸν,
τῆς σοφίας ἐραστὴν τὸν πολυφίλητον*
ὢν ὑπερόπτην ὑλικῶν
καὶ λατρείας τοῦ Χριστοῦ
διάκονον θεοφόρον*
Ἀρχιθύτην τῆς Σιατίστης
ἀπὸ καρδίας ἐπελεύσομεν.

ΙΣΤΟΡΙΚΟΝ ΤΟΥ ΣΕΒΑΣΜΙΩΤΑΤΟΥ κ.κ.ΑΝΤΩΝΙΟΥ

Ὁ Σεβ. Μητροπολίτης Σισανίου καὶ Σιατίστης κ. Ἀντώνιος Κόμπος ἐγεννήθη τῷ 1920 εἰς Ἄργος Ἀργολίδος. Εἶναι ἀπόφοιτος τῆς Μαρασλείου Παιδαγωγικῆς Ἀκαδημίας Ἀθηνῶν καὶ τῆς Θεολογικῆς Σχολῆς τοῦ Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν. Μετεξεπαιδεύθη εἰς τὰ Πανεπιστήμια Ὀξφόρδης καὶ Παρισίων. Διετέλεσε καθηγητὴς καὶ Διευθυντὴς Ἱερατικῶν Σχολῶν. Κατὰ τὰ ἔτη 1971-74 ὑπηρέτησεν ὡς Ἱεροκήρυξ εἰς τὴν Ἱερὰν Μητρόπολιν Αἰτωλίας καὶ Ἀκαρνανίας. Διάκονος ἐχειροτονήθη εἰς τὰς 3.12.67, πρεσβύτερος δὲ εἰς τὰς 4.12.67. Τὴν 23ην Μαΐου 1974 ἐξελέγη Μητροπολίτης Σισανίου καὶ Σιατίστης. Ἐξέδωκεν ἀξιόλογα ἐπιστημονικὰ ἔργα. Ἐδημοσίευσε βιβλιοκρισίας καὶ ἄρθρα ἐποικοδομητικὰ εἰς διάφορα περιοδικά.

******

«ΣΙΤΑΝΙΟΥ KAI ΣΙΑΤΙΣΤΗΣ ΑΝΤΩΝΙΟΣ

Ὁ «ἀσκητὴς τῆς πόλης» πού δέν ἀκολουθεῖ τὴν... τεχνολογία

Τὸν χαρακτηρίζουν «ἀσκητῇ τῆς πόλης». Μαγειρεύει μόνος του, καθαρίζει ὁ ἴδιος τὸ μητροπολιτικὸ σπίτι, δέν χρησιμοποιεὶ κινητὸ τηλέφωνο, ἐνῶ σπάνια μιλὰ καὶ στό σταθερό. Ἐπισκέπτεται τὴν Ἀθῆνα γιά νά συμμετάσχει στίς Συνόδους χρησιμοποιώντας... τὸ λεωφορεῖο τοῦ ΚΤΕΛ, κάνει περιοδεῖες στά «κουτσοχώρια» μὲ τὰ πόδια καὶ ἔχει ξεχάσει πῶς εἶναι τὰ πλούσια ἀρχιερατικὰ ἄμφια. «Ἐγὼ εἶμαι ἔνας καλόγερος», ἐπιμένει ὁ ἴδιος.

Ὁ 84χρονος Μητροπολίτης Σισσανίου καὶ Σιατίστης Ἀντώνιος ξεχωρίζει για τήν λιτή καὶ ταπεινὴ ζωή ποῦ κάνει. Μητροπολίτης ἀπὸ τὶς «Νέες Χῶρες», τρέφει θαυμασμὸ γιά τὸν Οἰκουμενικὸ Πατριάρχη, «εἶναι ἅγιος ἄνθρωπος», λέει.

«Τὶ νά τὸ κάνει ἔνας καλόγερος τὸ κινητό, ἀφῆστε ποῦ βλάπτει κιόλας», ἀπαντά μὲ χαμόγελο στήν παρατήρηση τῶν «ΝΕΩΝ», ὅτι δέν ἀκολουθεῖ τὴν τεχνολογία. «Ἐγὼ εἴχα γέροντα τὸν Μητροπολίτῃ Κορινθίας, ποῦ πῆγε μετὰ στήν Ἀμερική. Αὐτός μου εἶχε πεῖ ὅτι ὁ ἐπίσκοπος εἶναι καλόγερος καὶ ἔτσι πρέπει νά εἶναι». Ὅταν καλεῖται νά σχολιάσει τὸ ὅτι δέν συμβαίνει τὸ ἴδιο μὲ ἄλλους μητροπολίτες, περιορίζεται νά πεῖ πὼς «πρέπει νά ἔχουμε ἀκτημοσύνη, καρτερία καὶ παρθενία, αὐτὲς εἶναι οἱ ἀρετὲς τοῦ μοναχοῦ».

«Ἅγιος ἄνθρωπος». Οἱ κάτοικοι τῆς Σιάτιστας κάνουν λόγο γιά «ἅγιο ἄνθρωπο», ποῦ εἶναι κλειστός, δέν δίνει δικαιώματα καὶ ζεῖ ὅπως οἱ καλόγεροι. Μερικοὶ ὑποστηρίζουν ὅτι ἔχει περιορισμένη παρουσία στά κοινά, τονίζοντας πάντως ὅτι ἀποτελεῖ «στάση ζωῆς» γιά τὸν ἴδιο. «Εἶναι κάτι παραπάνω ἀπὸ καλός. Δέν εἶναι διακοσμητικός, ἀρνεῖται τὰ λούσα καὶ τὶς πολυτέλειες, οὔτε αὐτοκίνητο δέν ἔχει», εἶπε ὁ κ. Γιῶργος Ῥάμος, ποῦ διατηρεὶ περίπτερο στήν Σιάτιστα. «Τὶ σχέση μπορεὶ νά ἔχει αὐτὸς ὁ μητροπολίτης μὲ τοὺς ἄλλους, ποὺ ἔχουν καταθέσεις δισεκατομμυρίων», συμπληρώνει ὁ κ. Νῖκος Τζάλας.

Ὁ Μητροπολίτης Σισσανίου καὶ Σιατίστης ἀπαντά μὲ χαμόγελο σὲ ὅλα. Ὅταν ὅμως καλεῖται νά σχολιάσει τὰ σκάνδαλα ποῦ συνταράσσουν τὸ τελευταῖο διάστημα τὴν Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος, παίρνει ἀποστάσεις. «Δέν θὰ κρίνω κανέναν, ἐγὼ εἶμαι πιὸ ἁμαρτωλὸς ἀπ' ὅλους, δέν μπορὼ να πῶ τίποτε. Ἡ Ἱεραρχία ἀποφάσισε νά γίνει κάθαρση», λέει καὶ κλείνει τὸ θέμα.

«Εὐτυχῶς ἔχουμε δωρεές». Ὄσο γιά τὶς περιουσίες τῶν Μητροπόλεων, ὁ ἴδιος ἀποκαλύπτει, χωρὶς μάλιστα νά ἐρωτηθεί, ὅτι τὰ ἐτήσια ἔσοδα ἀπὸ τοὺς ναοὺς δέν ὑπερβαίνουν τίς τέσσερις χιλιάδες εὐρώ. «Εὐτυχῶς ἔχουμε καὶ κάποιες δωρεὲς καὶ φροντίζουμε τὰ παιδιὰ νά σπουδάσουν· μὲ πενταροδεκάρες καὶ φραγκοδίφραγκα χτίσαμε μοναστήρια», λέει. Ἡ Μητρόπολη Σιατίστης πληρώνει τὸ ἐνοίκιο δύο φοιτητῶν στήν Θεσσαλονίκη, ἐνῶ χορηγεῖ μηνιαῖο βοήθημα 100 εὐρώ σὲ φοιτητές ποῦ κατάγονται ἀπὸ τὴν περιοχή.

Εἶναι πρόθυμος νά ξεναγήσει στά διαμερίσματα τῆς Μητρόπολης, ἐνῶ παράλληλα ἰκανοποιεῖ ὅλα τὰ αἰτήματα ὑπαλλήλων καὶ μοναχῶν. Ἡ μοναχὴ Εἰρήνη, ἀπὸ τὸ μοναστῆρι τῆς Κοίμησης τῆς Θεοτόκου, ποῦ ἐπισκέφθηκε τήν Μητρόπολη γιά δουλειὲς τοῦ μοναστηρίου, λέει: «Δέν τὸν βλέπετε, πόσο ταπεινὸς εἶναι; Ἀκόμη καὶ τὰ ῥάσα του τὰ πλένει ὁ ἴδιος, δέν ἀφήνει κανέναν νά τὸν βοηθήσει».

«Εἶναι κατ' οὐσίαν ἀσκητής, ζεῖ γι' αὐτό ποῦ τάχθηκε, ποὺ δέν εἶναι ἐπάγγελμα ἀλλὰ λειτούργημα», ὑποστήριξε ὁ ὑπάλληλος τῆς Μητρόπολης κ. Ζήσης Γούτας. Ὁ Μητροπολίτης ἀσχολεῖται καὶ μὲ τὶς δουλειές, ἐξυπηρετώντας τὸν κόσμο ποῦ ἔρχεται νά τὸν συναντήσει. «Δέν ἀρνεῖται σὲ κανέναν νά ἀσχοληθεῖ μὲ τὸ πρόβλημά του».

Ἡ μεγάλη ἀγάπη του εἶναι τὰ «κουτσοχώρια», ὅπως χαρακτηρίζει ὁ ἴδιος τὰ ὀρεινὰ χωρία τῆς περιφερείας του, αὐτὰ τῶν 20 καὶ 30 κατοίκων. «Πήγαινα σὲ ἕνα χωριὸ μὲ στρατιωτικὸ αὐτοκίνητο καὶ τὰ ὑπόλοιπα τὰ περπατούσα μὲ τὰ πόδια». Αἰσθάνεται ἀκμαῖος γιά νά συνεχίσει τίς περιοδεῖες του σὲ ὄλες τίς ἐνορίες τῆς Μητρόπολης, παρὰ τὰ χρόνια του. «Ὅταν ὕστερα ἀπὸ χρόνια δέν θὰ μπορῶ ἄλλο, θὰ ἀποσυρθῶ στό μοναστήρι, ἐκεῖ εἶναι ἡ ζωή μου», καταλήγει.»

ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΤΑ ΝΕΑ ΚΑΙ ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΤΥΠΟΣ ΟΠΩΣ ΚΑΙ ΑΠΟ ΜΙΑ ΜΙΚΡΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑ

2008-07-04T20:20:00.000-07:00

"ΤΑ ΝΕΑ"

«Ἀντώνιος: (ὁ Μητροπολίτης Σισσανίου καὶ Σιατίστης στήν «Ἐσπρέσσο» για τὶς μετακινήσεις του στήν Ἀθῆνα μὲ τρόλεϊ)

«Δέν μὲ πειράζει ποῦ δέν ἔχω αὐτοκίνητο, ὅπως οἱ ἄλλοι μητροπολίτες, οὔτε ποῦ μὲ ἀποκαλοῦν δεσπότῃ τῶν τρόλεϊ. Μπορεὶ νά κουράζομαι ἀλλά, δόξα τῷ Θεῷ, ἀκόμη κρατιέμαι γερὰ στά πόδιά μου».»

* * *

Ἀπὸ τὴν ἐφημερίδα "ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΤΥΠΟΣ" ἀντιγράφουμε τὰ ἐξῆς σχετικά:

«... Πάντα χωρὶς θόρυβο, σεμνός, ταπεινός, λιτοδίαιτος, πρότυπο ἱερέα, ποὺ ἀρέσει στὸ Μέγα Διδάσκαλο.

Δὲν τὸν ξεχώριζες ἀνάμεσα στοὺς κληρικοὺς τῆς Μητρόπολής του. Ἐκεὶ ποὺ τὸν ἔβλεπες, χανόταν σὰν νὰ μὴ ἦταν αὐτὸς ὁ Μητροπολίτης, ἀλλὰ κάποιος ἄσημος ὑποτακτικός. Τὸν ἀναγνώριζες, ὅμως, ἀπὸ τὴν λεπτὴ φιγούρα του, τὴ ζωντάνια τῶν ματιῶν του, τὴν ἁπαλή του εὐγένεια, τὰ φθαρμένα του ράσα. Ξεχνοῦσε τὸ φαγητό, ἀλλὰ πάντα εἶχε κάτι νὰ κάνει. Ἔμπαινε μπροστά κι' ἂν ἀκολουθοῦσαν καὶ οἱ ἄλλοι καλῶς κι' ἂν ὄχι, πάλι καλῶς. Ὅμως, ἕναν τέτοιο ποιμένα ποιὸς νὰ τὸν ἀφήνει μόνο του. Φωνὴ ἦταν τὸ παράδειγμά του καὶ προσκλητήριο!

Δὲν σήκωσε ποτὲ τὴ φωνή του σὲ κανένα. Νουθετοῦσε μὲ τὸ βλέμμα του, μὲ τὸ παράδειγμά του καὶ «δίκαζε» μὲ τὸ πνευματικό του ἀνάστημα.

Ἀντώνιος Κόμπος. Μελετητὴς καὶ κάτοχος τῶν Γραφῶν. Τὶς τηροῦσε καὶ εἶχε λάμψη στὸ πρόσωπό του. Τὶς δίδασκε αὐθεντικὰ καὶ ἔσωζε ψυχές. Φλογερὸς ἱεροκήρυκας. Τὸν γνώρισα καὶ συνδέθηκα μαζί του, ὅταν ὑπηρέτησε ὡς διευθυντὴς στὴν Ἐκκλησιαστικὴ Σχολὴ τῆς ἰδιαίτερης πατρίδας μου Ξάνθης. Διευθυντὴς ὅλη τὴν ἑβδομάδα καὶ τὴν Κυριακὴ ἱεροκήρυκας. Ἀπὸ μέρες πρίν, ἄντρες καὶ γυναῖκες ρωτοῦσαν νὰ μάθουν, ποῦ θὰ κηρύξει, γιὰ νὰ εἶναι ἐκεῖ.

Ὡς ποιμένας στοργικὸς μὲ ὅλους. Οἰκοδόμος, ποὺ ἔφτιαχνε ἀπὸ τὰ μέσα ἐρείπια ἀνθρώπους μὲ γερὰ θεμέλια. Θυσιαζόταν γιὰ τὰ πρόβατά του ἀπὸ πρωΐας μέχρι νυκτός. Γι' αὐτὸ δέχτηκε νὰ γίνει ἐπίσκοπος, ὄχι γιὰ τὰ μεγαλεῖα ἢ γιὰ νὰ χειρίζεται δεσποτικὰ τὴν ἀπόλυτη ἐξουσία, ποὺ δίνει στοὺς μητροπολίτες ὁ Νόμος «περὶ δικαιοσύνης» τοῦ 1932. Στεναχωριόταν πολὺ καὶ δὲν τὸ ἔκρυβε, ὅταν ἦταν ὑποχρεωμένος νὰ «σκεπάσει» τὸ ράσο, ποὺ τιμοῦσε καὶ λάτρευε μὲ τὰ πολυτελῆ ἄμφια τοῦ πρωτοκόλλου...

Ταπεινός, πάμπτωχος, ἀπίστευτα λιπόσαρκος. Πλούσιος σὲ γνώσεις, θεολογικὲς βέβαια. Ἀπεριόριστα καλός...».

«"Πέταξε" μὲ τὰ φτερὰ τοῦ δικαίου εἰς τοὺς οὐρανούς!» τοῦ κ. Γαβριὴλ Θ. Λαμψίδη

* * *

Μιὰ μικρὴ προσωπικὴ μαρτυρία: Ὅταν ζοῦσε ὁ γέροντάς μου, ὁ ὁποῖος γνώριζε τὸν Ἅγιο Σιατίστης ἀρκετὰ καλά προτοῦ αὐτὸς γίνει Μητροπολίτης, μοῦ ἀνέφερε τὸν Ἅγιο Σιατίστης Ἀντώνιο Κόμπο ὡς τὸν κορυφαῖο τῶν Ἱεραρχῶν τῆς Ἐκκλησίας μας. Ἔτσι ὅταν κοιμήθηκε ὁ γέροντάς μου, πῆρα τηλέφωνο τὸν Ἅγιο Σιατίστης γιὰ νὰ τὸν ἐπισκεφθῶ. Μου εἶπε νὰ πάω σὲ κάποιες ἡμέρες, στὶς 22 Ἰουνίου 2004, ἐπειδὴ ἐκεῖνες τὶς ἡμέρες εἶχε πολλὲς ὑποχρεώσεις. Ξεκίνησα τρεῖς τὸ πρωῒ ἀπὸ τὸ σπίτι μου μὲ τὸ αὐτοκίνητό μου, καὶ κατὰ τὶς ἔντεκα τὸ πρωῒ ἦμουν ἔξω ἀπὸ τὴν Μητρόπολη Σισανίου καὶ Σιατίστης. Πρώτη μου φορὰ ποὺ ἐπισκεπτόμουν Μητροπολίτη. Μπαίνω σε ἕνα μικρὸ σχετικὰ δωμάτιο μὲ λίγα γραφεῖα, ποὺ μᾶλλον ὑπόγειο θύμιζε, καὶ ζήτησα τὸν Σεβασμιώτατο. Σὲ ἕνα ἴσως λεπτό τῆς ὥρας ἔρχεται σὲ αὐτὸ τὸ ὑπόγειο ἕνας ταπεινὸς Χαριτωμένος Γέροντας, σκυφτὸς ἀπὸ τὴν ἠλικία, ποὺ θύμιζε μᾶλλον Γέροντα μοναχό, παρὰ τοὺς Ἐπισκόπους ποὺ συνήθως βλέπουμε στὶς μικρὲς ὀθόνες. Αὐτὸς ὁ ταπεινὸς Γέροντας ἦταν ὁ Σεβασμιώτατος! Ἤρθε γιὰ νὰ μὲ προϋπαντήσει, ἕναν τυχαῖο νέο, ποὺ οὔτε κὰν τὸν γνώριζε. Ἀφοῦ μὲ ὀδήγησε στὸ γραφεῖο του στὸν ἐπάνω ὄροφο, ἐξομολογήθηκα, καὶ μετὰ ἄρχισε νὰ μὲ νουθετεῖ μὲ τὰ σοφὰ καὶ πνευματικά του λόγια. Αὐτὸ ποῦ μοῦ ἔκανε μεγάλη ἐντύπωση, καὶ θέλω νὰ τὸ καταθέσω, εἶναι ὅτι μοῦ μίλησε ὅτι ἔχουμε τὴν αἵρεση τοῦ Οἰκουμενισμοῦ στὴν Ἐκκλησία μας. Καὶ ὅταν τὸν ρώτησα, ἂν ποῦμε π.χ. ὅτι ὁ τάδε Ἐπίσκοπος εἶναι Αἱρετικὸς Οἰκουμενιστής, τότε αὐτὸ εἶναι Ὀμολογία Πίστεως; Ὁ Ἅγιος Γέροντας, δὲν ἦταν θετικὸς στὴν παραπάνω μου ἐρώτηση, καὶ κατάλαβα ὅτι οἱ Ἅγιοι ἔχουν τὴν διάκριση καὶ πληροφοροῦνται ἀπὸ τὸν Θεό γιὰ τὶς ὅποιες ἐνέργειές τους, εἰδικὰ στὰ θέματα τῆς Ἐκκλησίας Του.

Παναγιώτης Δ. Παπαδημητρίου

ΣΙΣΣΑΝΙΟΥ KAI ΣΙΑΤΙΣΤΗΣ ΑΝΤΩΝΙΟΣ

2008-07-04T20:11:00.000-07:00

Ὁ «ἀσκητὴς τῆς πόλης» πού δέν ἀκολουθεῖ τὴν... τεχνολογία

ΙΣΤΟΡΙΚΟΝ ΤΟΥ ΣΕΒΑΣΜΙΩΤΑΤΟΥ κ.κ.ΑΝΤΩΝΙΟΥ

2008-07-04T20:09:00.000-07:00

Ὁ Σεβ. Μητροπολίτης Σισανίου καὶ Σιατίστης κ.κ. Ἀντώνιος Κόμπος ἐγεννήθη τῷ 1920 εἰς Ἄργος Ἀργολίδος. Εἶναι ἀπόφοιτος τῆς Μαρασλείου Παιδαγωγικῆς Ἀκαδημίας Ἀθηνῶν καὶ τῆς Θεολογικῆς Σχολῆς τοῦ Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν. Μετεξεπαιδεύθη εἰς τὰ Πανεπιστήμια Ὀξφόρδης καὶ Παρισίων. Διετέλεσε καθηγητὴς καὶ Διευθυντὴς Ἱερατικῶν Σχολῶν. Κατὰ τὰ ἔτη 1971-74 ὑπηρέτησεν ὡς Ἱεροκήρυξ εἰς τὴν Ἱερὰν Μητρόπολιν Αἰτωλίας καὶ Ἀκαρνανίας. Διάκονος ἐχειροτονήθη εἰς τὰς 3.12.67, πρεσβύτερος δὲ εἰς τὰς 4.12.67. Τὴν 23ην Μαΐου 1974 ἐξελέγη Μητροπολίτης Σισανίου καὶ Σιατίστης. Ἐξέδωκεν ἀξιόλογα ἐπιστημονικὰ ἔργα. Ἐδημοσίευσε βιβλιοκρισίας καὶ ἄρθρα ἐποικοδομητικὰ εἰς διάφορα περιοδικά.

******

ΠΩΣ ΑΛΗΘΕΙΑ ΚΑΤΑΝΤΗΣΑΝ ΟΙ ΡΑΣΟΦΟΡΟΙ;;;;;

2008-07-04T00:16:00.000-07:00

Πῶς ἀλήθεια κατάντησαν οἱ ῥασοφόροι καὶ δημιουργοῦν τὴν ἀπέχθεια τοῦ πιστοῦ μὲ τὶς πράξεις τους; Οἱ ἱερεῖς νά πάψουν νά κοιτοὺν τὸ χρῆμα καὶ τήν δόξᾳ. Αὐτοί ποῦ ὁρκίστηκαν γιά νά ὑπηρετοῦν τὸ Θεὸ πρέπει νά εἶναι ὑπὲρ ἀξιοπρεπεῖς. Πρέπει νά μαζέψουν καὶ πάλι τὸν κόσμο ἀπὸ τὴν κραιπάλη καὶ τὴν ἀνωμαλία που ὑπάρχει. Συνέλθετε γιατὶ ὁ Κύριος εἶναι θυμωμένος μαζὶ σας. Ὀργανωθεῖτε καὶ διαλαλεῖτε στούς ἀπίστους τὴν τριαδικὴ πίστη. Μόνο αὐτὴ εἶναι πραγματική. Μὴν κάνετε μὲ τὴν συμπεριφορὰ σας τὸν πλανήτῃ ἀλλόθρησκο. Ὁ Θεὸς ἔχει στείλει στήν γῆ τοὺς μάρτυρες καὶ στρατιὲς ἀγγέλων δίδοντας ἐντολὲς νά γυρίζουν στά νοσοκομεῖα καὶ στούς ἀδυνάτους ἀπὸ χρήματα. Κάντε καὶ ἔσεις τὸ ἴδιο, καλοί μου ῥασοφόροι. Ἐμπρὸς λοιπὸν να δουλέψουμε ὅλοι για τὸν Θεό. Ἔτσι θὰ ἔρθει ἡ εὐημερία. Μόνο ἡ τριαδικὴ δύναμη θὰ φέρει τὴν ἂνοιξῃ στίς καρδιὲς τῶν πονεμένων. Κόσμε τοῦ Χριστοῦ προσεύχεσθε γιά μία καλύτερη ἡμέρα. Ὁ Κύριος θὰ μᾶς βοηθήσει.

Ἀπὸ τὸν ΣΤΥΛΟ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ

2008-07-02T01:05:00.000-07:00

Π Ρ Ο Σ Ο Χ Η

ΠΡΟΣ ΤΟ ΧΡΙΣΤΕΠΩΝΥΜΟ ΠΛΗΡΩΜΑ ΤΗΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΗΣ ΜΑΣ
Ἀγαπητοὶ ἐν Χριστῷ ἀδελφοί.

Κατόπιν ἐγγράφου τῆς Ἀρχιεπισκοπῆς Ἀθηνῶν μᾶς καθίσταται ἡ προσοχὴ πρὸς ἕνα πρόσωπο τὸ ὁποῖο κυκλοφορεῖ σὲ ὅλη τὴν Ἑλληνικὴ ἐπικράτεια καὶ παρουσιάζεται ὡς μοναχὸς ἀπὸ τὴν Σερβία μὲ τὸ ὄνομα κ. Μπόσκο Τόπολιτς(Bosko Topolic).
Ψευδοφέρεται καὶ αὐτοαποκαλεῖται ἄλλοτε ὡς μοναχὸς Θεόδωρος καὶ ἂλοτε ὡς συνταξιοῦχος Ἱερέας ἐκμεταλευόμενος τοὺς εὐπίστους ἀνθρώπους διὰ προσωπικὸ του ὄφελος.
Μᾶς ἐφιστᾶται ἡ προσοχὴ.
Προσέξετε.
Ὑπάρχει καὶ κάποιος ἄλλος καθηρημένος Ἱερεύς,(ἀπό τήν Κύπρο) κάποιος μὲ τὸ ὄνομα Λουκᾶς στὴν περιοχή μας.
Τώρα ἀπευθύνομαι καὶ στὴν Μητρόπολή μας. Τί γίνεται μ’ αὐτὸν τὸν ἄνθρωπο;
Χριστιανοί.
Προσέξετε τὶς παγίδες ποὺ στήνουν αὐτοῦ τοῦ εἴδους οἱ ἄνθρωποι. Ξέρω καὶ καταλαβαίνω ὅτι ὑπάρχουν προβλήματα. Τώρα τὸ πὼς θὰ λυθοῦν ὑπάρχει ὁ τρόπος. Συνεχής ἐξομολόγησι καὶ μετάληψι, προσευχὴ πολύ. Ὑπάρχει ὁ Δεσπότης μας, ἐπισκεφτεῖτε τον, ζητεῖστε τὴν συμβουλή του.
Προσοχὴ ὁ διάβολος καραδoκεί στὴν γωνία.
Σκεφτῆτε καὶ πεῖτε(γιατί ὄχι καὶ ἀπ’ ἔξω σας φωναχτά) δὲν σὲ θέλουμε Διάβολε, δὲν θέλουμε τοὺς Ἀγγέλους σου, δὲν θέλουμε τὴν λατρεία σου καὶ ὅσους σὲ ἀκολουθοῦν. Ἐμεῖς εἴμαστε μὲ τὸν Χριστὸ καὶ μὲ τοὺς Ἁγίους του, αὐτὸν μόνον ἀσπαζόμεθα καὶ ὑμνολογοῦμεν εἰς πάντας τούς αἰώνας.

+Ν.Κ

Ποιούς κανόνες παραβιάζει ἡ συμφωνία μὲ τὸ Φανάρι

2008-06-16T10:58:00.000-07:00

17ος ΚΑΝΩΝ Δ’ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΗΣ

Τᾶς κὰθ’ ‘εκάστην ἐπαρχίαν ἀγροικικᾶς παροικίας, ἤ ἐγχωρίους, μένειν ἀπαρασαλεύτους παρὰ τοὶς κατέχουσιν αὐτᾶς ἐπισκόποις, καὶ μάλιστα εἰ τριακονταετῆ χρόνον ταύτας ἀβιάστως διακατέχοντες ὠκονόμησαν. Εἰ δὲ ἐντὸς τῶν τριάκοντα ἐτῶν γεγένηται τίς, ἤ γένοιτο περὶ αὐτῶν ἀμφισβήτησις, ἐξεῖναι τοὶς λέγουσιν ἠδικῆσθαι, περὶ τούτων κινεὶν παρὰ τὴ συνόδω τῆς ἐπαρχίας. Εἰ δὲ τις ἀδικοῖτο παρὰ τοῦ ἰδίου μητροπολίτου, παρὰ τῷ ἐξάρχῳ τῆς διοικήσεως, ἡ τῷ Κωνσταντινουπόλεως θρόνω δικαζέσθω, καθ’ ἅ προείρηται. Εἰ δὲ καὶ τις ἐκ βασιλικῆς ἐξουσίας ἐκαινίσθη πόλις, ἤ αὔθις καινισθείη, τοὶς πολιτικοῖς καὶ δημοσίοις τύποις, καὶ τῶν ἐκκλησιαστικῶν παροικιῶν ἡ τάξις ἀκολουθείτω.

Ἒ ρ μ η ν ε ί α.

Ἀγροικικαὶ παροικίαι εἶναι ἐνορίαι μικραί, αἳ ὁποιαι καὶ εἰς τὰ ἄκρα καὶ μακρυνὰ μέρη εὐρίσκοντο, καὶ ἀπὸ ὀλίγους ἀνθρώπους ἐκατοικούντο, μονοίκια ὀνομαζόμεναι. Ἐγχώριοι δὲ παροικίαι, εἶναι ἐνορίαι, αἳ ὁποῖαι καὶ εἰς ἀγροὺς καὶ χωρία ἐπλησίαζον, καὶ περισσοτέρους εἶχον τοὺς ἐγκατοίκους. Αὗται λοιπὸν αἳ παροικίαι τῆς κάθε ἐπαρχίας, προστάζει ὁ παρὼν κανών, νὰ μένουν ἀναφαίρετοι καὶ ἀναπόσπαστοι ἀπὸ τοὺς κατέχοντας αὐτάς Ἐπισκόπους, καὶ μάλιστα, ἀνίσως εἰς τριάκοντα χρόνους εἶχον αὐτάς εἰς τὴν ἐξουσίαν αὐτῶν πίστει καλή, καὶ ἀβιάστως, δήλ. χωρὶς νὰ βιάσουν τινά, καὶ νὰ τᾶς ἁρπάσουν μὲ ἄδικον αἰτίαν. Εἰ δὲ ἀνάμεσα εἰς τοὺς τριάκοντα χρόνους, ἔγινε καμμία διαφορὰ περὶ τούτων, ἤ μετὰ τὸν παρόντα Κανόνα ἤθελε γένει, εἶναι ἀδεία εἰς ἐκείνους ὅπου λέγουσιν ὅτι ἀδικοῦνται δι’ αὐτάς, νὰ θεωροῦν τὴν διαφορὰν αὐτῶν εἰς τὴν Σύνοδον τῆς ἐπαρχίας. Ἐὰν δὲ τίνας ἤθελε ἀδικῇται δι’ αὐτάς ἀπὸ τὸν Μητροπολίτην του, ἂς θεωρῆ τὴν κρίσιν του εἰς τὸν Ἔξαρχον καὶ προτεύοντα τῆς Διοικήσεως, (τοῦ ὁποίου τὸ ἔργον ἔγινεν ἀνενέργητον μετὰ τὴν δ΄. ταύτην Σύνοδον, ὡς εἰπομεν), ἤ εἰς τὸν Κωνσταντινουπόλεως, καθὼς προερρρέθη. Εἰ δὲ ἕως τώρα ἐκτίσθη καμμία πόλις ἀπὸ ἐξουσίαν Βασιλικήν, ἤ εἰς τὸ ἑξῆς ἔχει διὰ νὰ κτισθῆ, τότε δὲν θέλει ζητήσει νὰ ὑποτάξη αὐτὴν ὁ γειτονεύων Ἐπίσκοπος, ὡς ἐνορίαν του, ἐπειδὴ ἡ τάξις τῶν τῆς ἐκκλησίας ἐκείνης ἐνοριῶν ἔχει νὰ ἀκολουθῆ εἰς τοὺς πολιτικοὺς νόμους καὶ προστάγματα, ὅπου ἤθελε διορίσει περὶ τῆς νεοκτισθείσης πόλεως ὁ Βασιλεύς, καὶ ὄχι τὸ ἀνάπαλιν.
Οἱ ἄλλοι δυὸ εἶναι οἱ κάτωθι:
Κανὼν ΛΗ΄ ΠΕΝΘΕΚΤΗΣ
ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΟΙ ΚΑΝΟΝΕΣ ΛΔ’ ΚΑΝΩΝ

ΓΕΡΟΝΤΕΣ ΚΑΙ ΓΕΡΟΝΤΙΣΕΣ ΑΣ ΕΙΣΤΕ ΕΤΟΙΜΟΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΙΩΝΙΑ ΖΩΗ

2008-06-12T10:29:00.000-07:00

Ἴσως αὐτὸ τὸ ποίημα νὰ ξενίσει ἀρκετοὺς ἀπό μας , ἀλλὰ τὰ πράγματα δὲν ἀλλάζουν, ἔτσι εἶναι ὅπως τὰ λέει τὸ παρακάτω ποίημα.

************

Γερόντοι Γερόντισες τί καθόσαστε καὶ τί χασομερᾶτε

καὶ δὲν ἑτοιμαζόσαστε ταξίδι ποῦ θὰ πάτε;

***

Τὰ χρόνια σας ἐπέρασαν κι’ ἡ ὥρα πλησιάζει

ὁ χάρος ἔρχεται κοντὰ κι’ ἕναν ἕναν κράζει.

***

Τὰ νιάτα σας τὰ φάγατε κι’ ἦλθαν τὰ γειρατειά σας

μὰ σήμερα, μὰ αὔριο, θὰ πάτε στὴ «δουλειά» σας.

***

Δὲν βλέπετε τὰ πόδια σας πὼς τρέμουν, πὼς λυγίζουν

τὰ μάτια σας ἐθάμπωσαν δὲν βλέπουν δὲν γνωρίζουν;

***

Σκεφθῆτε πόσοι πέθαναν καὶ σ’ ἄλλο κόσμο πάνε,

καὶ οὔτε γράμμα στέλνουνε οὔτε μᾶς ἀπαντᾶνε.

***

Φεύγουν καὶ πᾶνε μακρυά καὶ πίσω δὲν γυρίζουν,

τὸ σῶμα καὶ τὰ κόκκαλα ἀπ’ τὴν ψυχὴ χωρίζουν.

***

Μὴ νοσταλγεῖτε τὰ παληά κι’ ὅλα τὰ περασμένα,

σὰν ὄνειρα ἐφύγανε καὶ πᾶν ὅλα χαμένα.

***

Σὰν τοὺς διαβάτες στὸ χωριό περνοῦν νερὸ ζητᾶνε,

καὶ πίνουνε καὶ φεύγουνε καὶ πίσω δὲν γυρνᾶνε.

***

Ὅσα καλὰ κι’ ὅσα κακὰ κάνατε στὴ ζωή σας,

ὅταν θὰ ἀποθάνετε τὰ πέρνετε μαζί σας;

***

Στὸ τελωνεῖο τοῦ Θεοῦ αὐτὰ θὰ τὰ ζυγίσουν

γιὰ νὰ παρθῆ ἀπόφασι τὴν τύχη σας νὰ κρίνουν.

***

Ἐσεῖς θὰ πάτε σὰν μπροστὰ κι’ ἐμεῖς σὰν παραπίσω,

ἤθελα κάτι νὰ σᾶς πῶ κάτι νὰ σᾶς μιλήσω.

***

Πρωτοῦ νὰ ξεκινήσετε καλὰ νὰ ἑτοιμασθῆτε,

τὴ γέφυρα τοῦ στεναγμοῦ ἀφόβως νὰ διαβῆτε.

***

Ἐὰν καταλαβαίνετε πῶς πέρα δὲν θὰ βγῆτε,

τρεχάτε στὸν Πνευματικὸ νὰ ἐξομολογηθῆτε.

***

Διαβάστε ἅγια χαρτιὰ καὶ ἅγια Βιβλία

καὶ μὴν ἀπουσιάζετε ἀπὸ τὴν Ἐκκλησία.

***

Τηλεφωνήστε στὸ Θεὸ ἀπὸ τὴν Ἐκκλησία,

ὅτι τυγχάνετε παρών, δὲν πήρατ’ ἀπουσία.

***

Καὶ ἂν κανένας ἀπό σας δὲν ξέρει νὰ διαβάση,

ὅ,τι ἀκούει ἀπὸ τὸν παπά, ποτέ μὴν τὸ ξεχάση.

***

Καὶ ἂν ὑβρίσατε πότε τὰ ἅγια καὶ θειὰ

κι' ἂν ἀδικήσατε πότε κάνα συνανθρωπό σας,

νὰ τοῦ τὸ ξεπληρώσετε ἀπὸ τὸ ἐσοδό σας.

***

Ὅταν πεθάνης γέροντα καὶ γερόντισα πικρὰ θὰ μετανοιώσης,

μὰ τώρα ποὺ ’σαι στὴ ζωή, δὲν θέλης νὰ τὸ νοιώσης;

***

Ἀφίσατε τὴν πρόφασι ὅτι δῆθεν δὲν μπορεῖτε,

ὅταν κτυπάη ὁ παπάς στὴν Ἐκκλησιὰ νὰ μπῆτε.

***

Μετανοεῖτε Χριστιανοὶ νὰ εἶσθε κερδισμένοι,

γιατί ὅταν πεθάνετε θὰ εἶσθε κολασμένοι.

***

Ὅταν θὰ μάθετε ἄρρωστο νὰ τὸν ἐπισκεφθῆτε,

μὴν ἀποθάνει αὔριο καὶ δὲν τὸν ξαναδῆτε.

***

Νὰ τὸν παρηγορήσετε, γλυκὰ νὰ τοῦ μιλῆστε,

καὶ κάνα δῶρο ἂν ἔχετε στὴν κλίνη τοῦ ἀφῆστε.

***

Κυττάξτε πόσοι πέθαναν καὶ σ’ ἄλλον κόσμο πᾶνε,

τὰ κόκκαλα καὶ οἱ σταυροὶ αὐτὸ τὸ μαρτυρᾶνε.

***

Ποτέ μὴν τὸ ξεχνᾶμε καὶ μὴν τὸ λησμονᾶμε,

ὅτι κι’ ἐμεῖς θὰ φύγωμε κοντά τους θὲ νὰ πᾶμε.

***

Ρωτῆστε σ’ ὅλα τὰ χωριά, καὶ σ’ ὅποια πολιτεία,

θὰ μάθετε ὅτ’ εἶν’ θάνατος ὅτι εἶν’ νεκροταφεῖα.

***

Συγκεντρωθῆτε γέροντες γερόντισες ὅλοι στὴν Ἐκκλησία,

καὶ καντ’ ἐξομολόγησι μὲ συντριβὴ καρδιᾶς.

***

Νὰ φύγη ὅλη ἡ βρωμιὰ καὶ ὅλ’ ἡ ἁμαρτία,

καὶ πάρετε εἰσιτήριο λευκό, διὰ τὴν Αἰωνία.

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΕΙΣ

2008-06-07T03:27:00.000-07:00

8ο ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟ ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΕΚΛΛΗΣΙΑΣΤΙΚΗΣ ΜΟΥΣΙΚΗΣ

2008-06-01T10:18:00.000-07:00

Δοξαστικό.

Προκαθάρωμεν εαυτούς αδελφοί………

Μ. Τρίτη εσπέρας

Ήχος γ΄. (Την ωραιότητα)

Πόρνη προσήλθέ σοι* μύρα σύν δάκρυσι* κατακενούσά σου* ποσί, φιλάνθρωπε,* και δυσωδίας των κακών* λυτρούται τη κελεύσει σου·* πνέων δε την χάριν σου* μαθητής ο αχάριστος* ταύτην αποβάλλεται* και βορβόρω συμφύρεται,* φιλαργυρία απεμπολών σε.* Δόξα, Χριστέ, τη ευσπλαγχνία σου.

Μ. Δευτέρα εσπέρας.

Ιωάννου μοναχού. Ηχος β΄.

Ο της ψυχής ραθυμία νυστάξας* ού κέκτημαι, Νυμφίε Χριστέ,* καιομένην λαμπάδα την έξ αρετών* και νεάνισιν ωμοιώθην μωραίς,* εν καιρώ της εργασίας ρεμβόμενος·* τά σπλάγχνα των οικτιρμών σου* μη κλείσης μοι, Δέσποτα·* αλλ’ εκτινάξας μου τον ζοφερόν ύπνον* εξανάστησον* και ταίς φρονίμοις συνεισάγαγε παρθένοις* είς νυμφώνα τον σόν,* όπου ήχος καθαρός* εορταζόντων* και βοώντων απαύστως·* Κύριε, δόξα σοι.

Μ. Τρίτη εσπέρας

Βυζαντίου. Ήχος πλ. β΄

Προσήλθε γυνή* δυσώδης καί βεβορβορωμένη,* δάκρυα προχέουσα* ποσί σου, Σωτήρ,* τό πάθος καταγγέλουσα·* Πως ατενίσω σοι τω Δεσπότη;* αυτός γάρ ελήλυθας σώσαι πόρνην.* Εκ βυθού θανούσάν με ανάστησον,* ο τόν Λάζαρον εγείρας* εκ τάφου τετραήμερον.* Δέξαι με τήν τάλαιναν,* Κύριε, καί σώσόν με.

Κυριακή των Βαΐων εσπέρας.

Κοσμά μοναχού. Ήχος πλ. Α΄.

Κύριε,* προς τό μυστήριον το απόρρητον* της σής οικονομίας* ούκ εξαρκούσα* η τών εκ Ζεβεδαίου μήτηρ,* ητείτό σε προσκαίρου βασιλείας τιμήν* τοίς εαυτής δωρήσασθαι τέκνοις·* αλλ’ αντί ταύτης* ποτήριον θανάτου* επηγγείλω πιείν τοίς φίλοις σου·* ό ποτήριον πρό τούτων* πιείν ό αυτός έλεγες,* αμαρτημάτων καθαρτήριον.* Διό σοι βοώμεν·* Ή σωτηρία των ψυχών ημών, δόξα σοι.

Κυριακή των Βαΐων εσπέρας.

Κοσμά μοναχού. Ήχος πλ. Α΄.

Φθάσαντες, πιστοί,* το σωτήριον πάθος* Χριστού του Θεού,* την άφατον αυτού* μακροθυμίαν δοξάσωμεν·* όπως τη αυτού ευσπλαγχνία* συνεγείρη και ημάς* νεκρωθέντας τη αμαρτία* ως αγαθός και φιλάνθρωπος.

Μ. Τρίτη εσπέρας

Βυζαντίου. Ήχος πλ. Β΄.

Σήμερον ο Χριστός παραγίνεται* εν τη οικία του Φαρισαίου* και γυνή αμαρτωλός προσελθούσα* τοίς ποσίν εκυλινδούτο βοώσα·* Ίδε την βεβυθισμένην τη αμαρτία,* την απηλπισμένην διά τάς πράξεις,* την μη βδελυχθείσαν* παρά της σής αγαθότητος·* και δός μοι, Κύριε,* την άφεσιν των κακών και σώσόν με.

Έρευνα

2008-05-13T10:50:00.000-07:00

Επικίνδυνα πειράματα στην καρδιά της Ευρώπης

Με πυρηνικό όλεθρο απειλείται η γηραιά Ήπειρος εξαιτίας της επιστημονικής ασυδοσίας και κενοδοξίας

Του Διονύση Μακρή

Όταν τον Φεβρουάριο του 2007 αναφερθήκαμε στους κινδύνους που προκαλεί η ασέβεια συγχρόνων επιστημόνων προς τον τριαδικό Θεό κάποιοι μας ειρωνεύθηκαν, κάποιοι άλλοι μας κατηγόρησαν ότι εκφράζουμε μεσαιωνικές αντιλήψεις περί της επιστήμης ενώ υπήρχαν και ορισμένοι που μας εξύβρισαν και μας χλεύασαν.

Στο χρονικό διάστημα που μεσολάβησε οι επιστήμονες των διακοσίων και πλέον χωρών που εργάζονται στο CTERN, στο Ευρωπαϊκό Κέντρο Πυρηνικών Ερευνών παρά τα εμπόδια και τα εμφανή μηνύματα του ουρανού συνέχιζαν ακάθεκτοι να χτίζουν τη νέα Βαβέλ, δίχως να λογαριάζουν ούτε τις προειδοποιήσεις που ελάμβαναν μέσα από μία σειρά δυσκολιών που δεν είχαν υπολογίσει. Βέβαια παραμένει μέχρι τώρα άγνωστος και ζητούμενος ο μεγάλος κίνδυνος στον οποίο θα βάλουν ολόκληρο τον πλανήτη και την ανθρωπότητα. Μετά λοιπόν από αλλεπάλληλες αναβολές, αποτυχημένες απόπειρες και σοβαρότατα προβλήματα αντί να συνετισθούν και να διορθωθούν, όρισαν νέες ημερομηνίες και σχεδιάζουν να κάνουν το ελεεινό και τρισάθλιο και φοβερό και λίαν επικίνδυνο πείραμα τους προς το τέλος Μαΐου.
Είναι αλήθεια όμως πως η ζημιά που έχουν υποστεί από θεία παρέμβαση είναι πολύ μεγάλη και ευτυχώς παραμένει στους ιδίους ακόμη άγνωστη. Αναμένεται να την διαπιστώσουν εφόσον δεν τα παρατήσουν και επιμείνουν να λειτουργήσουν το «όχημα» τους για να ανακαλύψουν το λεγόμενο σωματίδιο του Θεού. Γαλλία, Γερμανία, Ελβετία, Λουξεμβούργο θα νιώσουν καλώς τότε τι σημαίνει να οργίζεις τον Κύριο και να πιστεύεις, όπως ο αιχμάλωτος Βελζεβούλ πως μπορείς να Τον συναγωνισθείς. Ήδη οι βρυχηθμοί των λιονταριών ακούγονται μέχρι και την Ελλάδα και αλίμονο στους ασεβείς που θα βρεθούν απέναντί τους...

Τώρα λοιπόν στην έντονη και σφοδρή διαμαρτυρία μας ήρθαν να προστεθούν και άλλες φωνές και μάλιστα μεγάλων επιστημόνων από όλον τον κόσμο. (βλ. σχετικό δημοσίευμα της εφημερίδας « Κόσμος του Επενδυτή»). Μήπως και αυτοί εκφράζουν με τις εμπεριστατωμένες έρευνες τους τις ίδιες μεσαιωνικές αντιλήψεις που εκφράσαμε και εμείς τον Φεβρουάριο του 2007; Μήπως και αυτοί παρασύρθηκαν και γι’ αυτό προέβησαν στην κατάθεση αγωγών και ασφαλιστικών μέτρων κατά του CTERN για να σταματήσουν τα ολέθρια πειράματα; Μα και άνθρωποι που εργάζονται στη νέα Βαβέλ, δηλαδή το CTERN, το Ευρωπαϊκό Κέντρο Πυρηνικών Ερευνών στο οποίο δυστυχώς μετέχει και η χώρα μας διατηρούν πλέον έντονες αμφιβολίες και φόβους, που επισήμως εκφράζουν.
Αλλά η σκληροκαρδία και η κενοδοξία των επιστημόνων δεν φαίνεται προς το παρόν να κάμπτεται... Σαν τους τυφλοπόντικες συνεχίζουν να σκαλίζουν πιστεύοντας πως έτσι θα εισέλθουν στα άδυτα του Παντοκράτορα. Μα ο δρόμος για τα άδυτα, καλοί μου άνθρωποι δεν είναι αυτός που ακολουθείτε. Κατευθύνεστε σε αντίθετη πορεία με ακρίβεια προς την καταστροφή και τον όλεθρο.

Ο Κύριος έχει οργισθεί με τα τερτίπια σας και τα πειράματά σας που βλάπτουν την ατμόσφαιρα και έχουν μολύνει με δηλητηριώδες υλικό τα ύδατα. Κοιτάξτε να συνέλθετε. Πάψτε να συμπορεύεστε με την ανομία. Δεν βλέπετε το διπλό προστατευτικό κέλυφος που τοποθέτησε ο Παντοκράτωρ και καθιστά παντελώς αδύναμα τα εκ του πονηρού ταξίδια σας στο διάστημα; Δεν βλέπετε την παρέμβαση του Κυρίου στην ατμόσφαιρα την οποία ανέπλασε, απομακρύνοντας το δηλητηριώδες υλικό; Δεν βλέπετε τα ύδατα που σιγά –σιγά παίρνουν την καλή ουσία;

Ω άνθρωποι, εργαστείτε για την ψυχή σας. Αντί να σπαταλάτε τα χρήματα σε επικίνδυνα πειράματα βοηθήστε τα παιδιά που λιμοκτονούν από τους μεγάλους καρχαρίες για να λάβετε την ευλογία του Κυρίου. Γυρίστε την πλάτη στους Σατανοκατευθυνόμενους Μασώνους. Αυτοί ξεγελούν αντιμετωπίζοντας δήθεν ήρεμα και με καλοσύνη τον άνθρωπο και προβάλλοντάς του μία ψεύτικη, εικονική πρόοδο. Όμως, ειδικά εσείς οι χρηματοδοτούμενοι από μασωνικά κέντρα επιστήμονες να γνωρίζετε πως κρύβεται το θηρίο πίσω τους.
Είθε να σας βοηθήσουν οι ουράνιες δυνάμεις να βρείτε επιτέλους το Θεό μέσα από τον δρόμο που άνοιξε ο μονογενής Υιός Του και Θεός ημών Ιησούς Χριστός με την σταύρωση και την ανάστασή Του. Αμήν

ΤΟ ΔΗΜΟΣΙΕΥΜΑ ΤΗΣ ΕΦΗΜΕΡΙΔΟΣ

Θρίλερ επιστημονικής φαντασίας στην Ελβετία

Μεγάλο Πείραμα η μεγάλο λάθος;

Γαλλοελβετικά σύνορα. 170 μέτρα κάτω από την επιφάνεια απλώνεται ένα τεράστιο τούνελ μήκους 23 χιλιομέτρων και εκεί βρίσκεται ο λεγόμενος επιταχυντής σωματιδίων, ίσως το μεγαλύτερο επιστημονικό έργο που έχει γίνει ποτέ.. Όλα αυτά λίγο έως πολύ γνωστά, αλλά τι θα συμβεί πραγματικά όταν αρχίσει τον Μάιο που έρχεται το Μεγάλο Πείραμα, η προσπάθεια δηλαδή των επιστημόνων να καταλάβουν τις ακριβείς συνθήκες που επικράτησαν μετά την Μεγάλη Έκρηξη (Big Bang) που γέννησε το σύμπαν μας; Εν όψει της πρώτης προσπάθειας, σήμερα πολλοί κρούουν τον κώδωνα κινδύνου για τα άκρως επικίνδυνα αποτελέσματα που μπορεί να δημιουργήσει αυτό το πείραμα, αποτελέσματα που δε θα είναι αναστρέψιμα, όπως επισημαίνουν ορισμένοι επιστήμονες, ενώ μπορεί να θέσουν σε κίνδυνο τόσο την ίδια ύπαρξη του πλανήτη μας, όσο και ολόκληρου του σύμπαντος.

Αυτό τουλάχιστον υποστηρίζουν ειδικοί αναλυτές, μεταξύ των οποίων και ο Ουόλτερ Βάγκνερ, ερευνητής σε θέματα πυρηνικής φυσικής, ο οποίος μάλιστα έχει καταθέσει αγωγή στα δικαστήρια για να μην τεθεί ποτέ σε λειτουργία ο επιταχυντής της Ελβετίας, ο μεγαλύτερος από τους τέσσερις που υπάρχουν σε όλον τον κόσμο.

Όπως λέει ο ίδιος, αλλά και άλλοι ερευνητές, το πείραμα, που δεν είναι ελεγχόμενο, με τη σύγκρουση δεσμών φωτονίων μεταξύ τους στην ταχύτητα του φωτός, μπορεί ν’ αποβεί μοιραίο, αν δημιουργήσει μία μαύρη τρύπα που θα ρουφήξει μέσα της ολόκληρο τον πλανήτη για παράδειγμα.
Οι επικριτές τους εγχειρήματος παραθέτουν και δηλώσεις επιστημόνων που συμμετέχουν στο πείραμα για να δικαιολογήσουν τις ανησυχίες τους. Ενδεικτικά, ο Ραν Λίνβε σχεδιαστής λογισμικού στο κέντρο έρευνας CTERN της Ελβετίας, το οποίο διαχειρίζεται τον επιταχυντή, δήλωσε πρόσφατα ότι μπορεί να προκύψουν «περίεργα φαινόμενα» από το συγκεκριμένο πείραμα, και μάλιστα δεν απέκλεισε το ενδεχόμενο να δημιουργηθεί μία μαύρη τρύπα, ενώ τόνισε ότι θα είναι τραγικές οι συνέπειες σε περίπτωση που γίνει ακόμη και ένα μικρό λάθος. Επίσης στο site «αξιολόγησης κινδύνων» στο οποίο αρθρογραφούν πολλοί επιστήμονες, τονίζεται ότι το ίδιο το CTERN στην αξιολόγησή του για τον επιταχυντή δεν αποκλείει τη δημιουργία μίας μαύρης τρύπας, με άγνωστα αποτελέσματα τόσο για την περιοχή που βρίσκεται ο επιταχυντής όσο και για τον ίδιο τον πλανήτη γενικότερα.

Κόσμος του Επενδυτή, Σάββατο 5 -Κυριακή 06 Απριλίoy

Συντάκτης: Δ.ΜΑΚΡΗΣ

Πηγή: ΣΤΥΛΟΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ ΑΠΡΙΛΙΟΣ 2008

ΓΡΑΜΜΑΤΟΣΕΙΡΑ

2008-05-12T10:28:00.000-07:00

ΓΙΑ ΝΑ ΒΛΕΠΕΤΕ ΤΑ ΚΕΙΜΕΝΑ ΟΠΩΣ ΕΙΝΑΙ ΓΡΑΜΜΕΝΑ ΣΤΗΝ ΑΡΧΙΚΗ ΤΟΥΣ ΓΡΑΦΗ ΠΑΡΑΚΑΛΟΥΜΕ ΚΑΤΕΒΑΣΤΕ ΑΥΤΗΝ ΤΗΝ ΓΡΑΜΜΑΤΟΣΕΙΡΑ ΑΠΟ ΤΟ ΔΙΑΔΙΚΤΥΟ

http://rapidshare.com/files/114409202/GENEB___.otf.html

ΓΙΑ ΝΑ ΤΗΝ ΚΑΤΕΒΑΣΕΤΕ ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΤΕ ΤΗΝ ΕΞΗΣ ΣΕΙΡΑ :

ΠΑΤΗΣΤΕ ΤΟ LINK ΠΟΥ ΥΠΑΡΧΕΙ ΠΙΟ ΠΑΝΩ (http://rapidshare.com/files/114409202/GENEB___.otf.html)
ΜΕΤΑ ΠΑΤΗΣΤΕ ΣΤΟ ___FREE___ KAI ΒΑΖΕΤΕ ΤΑ ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΤΑ ΟΠΟΙΑ ΠΕΡΙΕΧΟΥΝ ΑΠΟ ΠΙΣΩ ΤΟΥΣ( ΓΑΤΟΥΛΕΣ )
ΜΟΛΙΣ ΚΑΤΕΒΑΣΕΤΕ ΤΗΝ ΓΡΑΜΜΑΤΟΣΕΙΡΑ (GENESIS BOLD) KANETE TA EΞΗΣ
1) ΠΕΡΝΕΤΕ(ΑΝΤΙΓΡΑΦΗ) ΤΗΝ ΓΡΑΜΜΑΤΟΣΕΙΡΑ ΑΠΟ ΤΟ ΣΗΜΕΙΟ ΣΤΟ ΟΠΟΙΟ ΤΗΝ ΚΑΤΕΒΑΣΑΤΕ
2)ΕΝΑΡΞΗ-->ΡΥΘΜΙΣΕΙΣ-->ΠΙΝΑΚΑΣ ΕΛΕΓΧΟΥ-->ΓΡΑΜΜΑΤΟΣΕΙΡΕΣ -->ΕΠΙΚΟΛΛΗΣΗ ΚΑΙ ΤΑ ΚΕΙΜΕΝΑ ΘΑ ΤΑ ΔΙΑΒΑΖΕΤΕ ΣΤΗΝ ΑΡΧΙΚΗ ΤΟΥΣ ΜΟΡΦΗ !!

ΤΟΠΙΚΕΣ ΜΑΣ ΕΚΚΛΗΣΙΕΣ

2008-05-01T07:45:00.001-07:00

ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ ΠΡΟΦΗΤΟΥ ΗΛΙΑ

ΜΕΤΟΧΙΟΝ ΙΕΡΟΥ ΝΑΟΥ

ΑΓ. ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ

ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ ΚΟΙΜΗΣΕΩΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ

ΝΕΚΡΟΤΑΦΕΙΟΝ

ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ ΖΩΟΔΟΧΟΥ ΠΗΓΗΣ

ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ ΑΓΙΩΝ ΕΙΡΗΝΗΣ , ΦΑΝΟΥΡΙΟΥ ΚΑΙ ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ ΚΛΕΟΠΑ

ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ ΑΓ. ΣΟΦΙΑΣ

ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ ΑΓ. ΣΕΡΑΦΕΙΜ

ΜΕΤΟΧΙΟΝ ΙΕΡΑΣ ΜΟΝΗΣ ΚΟΡΩΝΗΣ

ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ ΑΓ. ΠΑΝΤΕΛΕΗΜΟΝΟΣ

ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ ΑΓ. ΝΙΚΟΛΑΟΥ

ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ ΑΓ. ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ

ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ ΑΓ. ΓΕΩΡΓΙΟΥ

ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ ΑΓ. ΑΝΑΡΓΥΡΩΝ

ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟΝ

ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ ΑΓ. ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ

ΑΓΙΟΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ

ΑΠΟ ΤΟΥ ΠΑΤΡΟΣ ΤΟΥ ΥΙΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ Το αίμα του "ΙΔΙΟΥ" του Θεού, ως "Διαθέμενου" της Καινής Διαθήκης

2008-05-01T03:16:00.001-07:00

Ένα εδάφιο ΚΑΤΑΠΕΛΤΗΣ εναντίον της Αριανιστικής αίρεσης που διακρατεί η Σκοπιά, είναι το εδάφιο που θα δούμε σε αυτό το άρθρο. Γι' αυτό η Σκοπιά φρόντισε ΝΑ ΤΟ ΝΟΘΕΥΣΕΙ κατά τη συνήθειά της.

Πράξεις 20/κ: 28:

Αρχαίο Ελληνικό Κείμενο

Ελληνική ΜΝΚ τής Σκοπιάς

Προσέχετε ουν εαυτοίς και παντί τω ποιμνίω εν ω υμάς το Πνεύμα το Άγιον έθετο επισκόπους, ποιμαίνειν την εκκλησίαν του Κυρίου και Θεού, ην περιεποιήσατο* δια του ιδίου αίματος.

Προσέχετε τους εαυτούς σας και όλο το ποίμνιο, μέσα στο οποίο το άγιο Πνεύμα σας διόρισε επισκόπους για να ποιμαίνετε την εκκλησία του Θεού την οποία αγόρασε με το αίμα του ιδίου του Γιου του.

* "Περιεποιήσατο": Προέρχεται από το: "Περιποιέω", που σημαίνει: "σώζω από τον κίνδυνο διατηρώ, παρέχω, προμηθεύω". Το ότι αναφέρεται κάποιο μέσο, δίνει την έννοια: "διασώζω για τον εαυτό μου, επιφυλάσσω για τον εαυτό μου, προμηθεύω στον εαυτό μου". Στην προκειμένη περίπτωση, μιλάει για τον Θεό (παράβαλλε Α΄ Τιμόθεον γ: 13. Ψαλμός ογ: 3).

Στις ανωτέρω παραθέσεις, παρατηρούμε δύο βασικές διαφορές της ΜΝΚ της Σκοπιάς, από το πρωτότυπο κείμενο. Η μία είναι, ότι στη ΜΝΚ δεν υπάρχουν οι λέξεις "Κυρίου και", και η δεύτερη διαφορά, είναι ότι ΠΡΟΣΘΕΤΟΥΝ τη φράση: "του Γιου του", αλλάζοντας πλήρως το νόημα του εδαφίου.

Με την πρώτη διαφορά δεν θα ασχοληθούμε, καθώς κάποια κριτικά κείμενα δεν περιέχουν τις λέξεις: "Κυρίου και", αλλά λένε κατ' ευθείαν: "την εκκλησίαν του Θεού", επειδή προφανώς σε αυτή τη μορφή υπάρχει σε κάποια αρχαία κείμενα. Έτσι, δεν θα καταλογίσουμε στη Σκοπιά ως λάθος αυτή την παράλειψη. Όμως για τη δεύτερη διαφορά, την προσθήκη των λέξεων: "του Γιου του" από τη Σκοπιά, έχουμε να πούμε πολλά!

Τι σημαίνει: "την εκκλησίαν του Θεού, ην περιεποιήσατο δια του ιδίου αίματος"; Για ποιο αίμα μιλάει το χωρίο;

Και ο πιο αγράμματος, καταλαβαίνει εδώ, ότι το υποκείμενο της πρότασης είναι ο Θεός. Άρα για τον Θεό μιλάει. Πώς ξαφνικά προσθέτει η Σκοπιά εδώ τον "Γιο του"; Η πρόταση αυτή, μεταφράζεται στη δημοτική ως εξής:

"...την Εκκλησία του Θεού, την οποία διέσωσε για τον εαυτό του (ή έστω "αγόρασε" κατά τη Σκοπιά) δια του ΔΙΚΟΥ ΤΟΥ αίματος".

Για ποιον μιλάει το χωρίο; Για τον Θεό. Δια ποιου αίματος προμήθευσε στον εαυτό Του την Εκκλησία; "ΔΙΑ ΤΟΥ ΔΙΚΟΥ ΤΟΥ ΑΙΜΑΤΟΣ". Όχι δια του αίματος "του γιου του", όπως διαστρέφει το εδάφιο η Σκοπιά, για να μην παραδεχθεί ότι ο Χριστός είναι ο Θεός.

Η Σκοπιά, αν άφηνε το εδάφιο όπως είναι, ο οπαδός της θα έβλεπε, ότι αυτός που έχυσε το αίμα Του, αυτός που σταυρώθηκε για να διασώσει την Εκκλησία, είναι ο Θεός, και μάλιστα με οριστικό άρθρο!!! Θα αντιλαμβανόταν ότι ο Χριστός ΕΙΝΑΙ ο Θεός. Έτσι, για να συνεχίσει να πλανάει τους οπαδούς της, η Σκοπιά πρόσθεσε στην Αγία Γραφή τις λέξεις "του Γιου Του", για να μη δουν αυτή την ταύτιση του Γιου με τον Θεό.

Αν ήθελε ο Λουκάς να μιλήσει για τον "Γιο", δεν θα το έγραφε; Θα το άφηνε στη Σκοπιά; Με ποιο δικαίωμα η Σκοπιά διαστρέφει την Αγία Γραφή και πλανάει τόσους ανθρώπους, δίνοντάς τους ένα διαστρεβλωμένο κείμενο ως "Αγία Γραφή";

Και για να μη μείνει η παραμικρή αμφιβολία στους Μάρτυρες της Σκοπιάς, ότι ο Λουκάς ήξερε πολύ καλά τι έγραφε στις Πράξεις, και δεν εννοούσε το αίμα "του Γιου", αλλά του Θεού, θα το δείξουμε και από άλλο σημείο της Αγίας Γραφής, από τον Παύλο, στους Εβραίους 9/θ: 16-20:

"16 όπου γαρ διαθήκη, θάνατον ανάγκη φέρεσθαι του διαθεμένου· 17 διαθήκη γαρ επί νεκροίς βεβαία, επεί μήποτε ισχύει ότε ζη ο διαθέμενος. 18 Οθεν ουδ' η πρώτη χωρίς αίματος εγκεκαίνισται· 19 λαληθείσης γαρ πάσης εντολής κατά τον νόμον υπό Μωϋσέως παντί τω λαω, λαβών το αίμα των μόσχων και τράγων μετά ύδατος και ερίου κοκκίνου και υσσώπου, αυτό τε το βιβλίον και πάντα τον λαόν ερράντισε 20 λέγων: Τούτο το αίμα της διαθήκης ης ενετείλατο προς υμάς ο Θεός."

Ο "διαθέμενος" της διαθήκης, είναι αυτός που την κάνει. Ποιος έκανε τη Διαθήκη; Ο Θεός. Άρα ποιος πρέπει να πεθάνει για τη διαθήκη; Ποιανού το αίμα πρέπει να χυθεί για τη διαθήκη; "του διαθέμενου", δηλαδή ΤΟΥ ΘΕΟΥ, όπως σαφώς φαίνεται στο τέλους του εδαφίου αυτού, και όπως σαφέστερα λέει λίγο πιο πριν ο Παύλος:

"Ότι αύτη η διαθήκη ην διαθήσομαι τω οίκω Ισραήλ μετά τας ημέρας εκείνας, λέγει Κύριος· διδούς νόμους μου εις την διάνοιαν αυτών, και επί καρδίας αυτών επιγράψω αυτούς, και έσομαι αυτοίς εις Θεόν, και αυτοί έσονταί μοι εις λαόν" (Εβραίους 8/η: 10).

Και τα λόγια αυτά ο Παύλος, τα παραθέτει από τον Ιερεμία 31/λα: 31-34 (38/λη: Ο΄). Και εκεί δεν λέει: "λέγει Κύριος", αλλά στο Εβραϊκό, λέει: "λέγει Γιαχβέ". Ο Γιαχβέ είναι ο "διαθέτης" της διαθήκης. Και αυτό το ξέρει η Σκοπιά, γι' αυτό στη ΜΝΚ, τόσο στην προς Εβραίους, όσο και στον Ιερεμία, στα εδάφια αυτά, δεν γράφει τον διαθέτη ως "Κύριο", αλλά ως "Ιεχωβά". Στηρίζεται στην άγνοια των οπαδών της, και τολμάει να το γράφει, γιατί κανείς τους δεν το καταλαβαίνει, μια και έχουν μάθει να τρώνε "μασημένη" τροφή, και δεν κατανοούν τι διαβάζουν.

Πώς λοιπόν πέθανε ο Γιαχβέ και έχυσε το αίμα του ως διαθέτης, αν ο Χριστός δεν είναι και Αυτός Γιαχβέ;

Εδώ ο Παύλος ΕΞΗΓΕΙ τι εννοούσε ο Λουκάς για το αίμα "του Ιδίου" του Θεού. Εκτός κι αν εκτός από τον Λουκά, ούτε ο Παύλος δεν ήξερε τι έλεγε. Εκτός αν πρέπει να πετάξουμε την Αγία Γραφή, και να δεχόμαστε τυφλά όσα διαστρέφει ΚΑΙ ΝΟΘΕΥΕΙ η Σκοπιά.

Ελπίζουμε οι Μάρτυρες της Σκοπιάς, να καταλάβουν κάποτε, ότι πιστεύουν σε μια διαστρεβλωτική οργάνωση, σε ένα διαστρεβλωμένο κείμενο αντί για την Αγία Γραφή, και να φύγουν το συντομότερο από αυτή την εξαπάτηση, στην οποία τους υποβάλλουν άνθρωποι τους οποίους δυστυχώς συνεχίζουν να εμπιστεύονται.

Τι σημαίνει "Πρωτότοκος πάσης Κτίσεως";

2008-05-01T03:15:00.000-07:00

Του Μεγάλου Αθανασίου

Εάν δε ονομάζεται και 'πρωτότοκος της κτίσεως' (Κολ.1:15), όμως δεν ονομάζεται πρωτότοκος ως εξισούμενος προς τα κτίσματα και ως πρώτος εξ αυτών χρονικώς (διότι πώς είναι δυνατόν τούτο όταν βέβαια είναι αυτός και Μονογενής;), αλλά εξαιτίας της συγκαταβάσεως του Λόγου προς τα κτίσματα, λόγω της οποίας έχει γίνει και αδελφός πολλών.

Διότι βεβαίως ο μονογενής είναι μονογενής επειδή δεν υπάρχουν άλλοι αδελφοί, ο δε πρωτότοκος λέγεται πρωτότοκος λόγω της υπάρξεως και των άλλων αδελφών.

Δια τούτο λοιπόν εις ουδέν σημείον των Γραφών έχει λεχθή, πρωτότοκος του Θεού ούτε κτίσμα του Θεού, λέγονται όμως το Μονογενής, και το Υιός, και ο Λόγος, και η Σοφία που αναφέρονται εις τον Πατέρα και είναι γνωρίσματα αυτού. 'Διότι είδαμεν την δόξαν αυτού, ωσάν μια δόξαν που έχει ένας Μονογενής Υιός από τον Πατέρα' (Ιωάν. 1:14), και απέστειλεν ο Θεός τον Υιόν αυτού τον Μονογενή' (Α' Ιωάν. 4:8), και 'ο Λόγος σου Κύριε, διαμένει αιωνίως' (Ψαλμ. 118 [119]: 89), και 'εν αρχή υπήρχεν ο Λόγος και ο Λόγος ήτο προς τον Θεόν' (Ιωάν. 1:1), και 'ο Χριστός είναι Θεού δύναμις και Θεού σοφίαν' (Α' Κορ. 1:24), και 'αυτός είναι ο Υιός μου ο αγαπητός' (Ματθ.3:17, 17:5), και 'συ είσαι ο Χριστός, ο Υιός του ζώντος Θεού' (Ματθ.16:16).

Το δε πρωτότοκος αναφέρεται εις την προς την κτίσιν επιδειχθείσαν συγκατάβασιν, διότι αυτής της κτίσεως ωνομάσθη και πρωτότοκος. Και το 'έκτισε' πάλιν αναφέρεται εις την προς τα κτίσματα χάριν, διότι χάριν αυτών κτίζεται.

Εάν λοιπόν είναι Μονογενής, όπως βέβαια και είναι, τότε πρέπει να ερμηνευθή το πρωτότοκος, εάν όμως είναι πρωτότοκος δεν θα είναι Μονογενής.

Διότι δεν είναι δυνατόν ο ίδιος να είναι και Μονογενής και πρωτότοκος, εκτός εάν αναφέρεται αλλού το ένα και αλλού το άλλο. Είναι δηλαδή Μονογενής λόγω της γεννήσεως αυτού εκ του Πατρός, όπως έχει λεχθή, πρωτότοκος δε λόγω της προς τα κτίσματα συγκαταβάσεως και της μετά των πολλών αδελφοποιήσεως.

Δια τούτο, εάν τα δύο αυτά ρητά αντίκεινται μεταξύ των, θα ημπορούσε κανείς δικαίως να είπη ότι υπερισχύει εις τον Λόγον μάλλον το ιδίωμα του Μονογενούς, δια το ότι δεν υπάρχει άλλος Λόγος, ή άλλη Σοφία, αλλά μόνον αυτός είναι ο αληθινός Υιός του Πατρός.

Και μάλιστα, όπως έχει λεχθή εις τα προηγούμενα, δεν έχει λεχθή συνδεδεμένον με κάποιαν αιτίαν, αλλ' ανεξαρτήτως, το 'ο Μονογενής Υιός, ο οποίος είναι εις τον κόλπον του Πατρός' (Ιωάν. 1:18). Το δε πρωτότοκος είναι συνδεδεμένον πάλιν με την αιτίαν της κτίσεως, την οποίαν ανέφερεν ο Παύλος όταν έλεγε, 'διότι δι' αυτού εδημιουργήθησαν τα πάντα' (Κολ. 1:16). Εάν δε όλα τα κτίσματα εκτίσθησαν δι' αυτού, αυτός είναι διαφορετικός από τα κτίσματα, και δεν είναι κτίσμα, αλλά κτίστης των κτισμάτων.

Δεν ωνομάσθη επομένως πρωτότοκος επειδή εγεννήθη εκ του Πατρός, αλλά επειδή η κτίσις εδημιουργήθη δι' αυτού. Και όπως ακριβώς προ της δημιουργίας αυτός ήταν ο Υιός δια του οποίου εγένετο η δημιουργία, έτσι και πριν ονομασθή πρωτότοκος όλης της κτίσεως, αυτός ήταν επίσης ο Λόγος που ήταν προς τον Θεόν, και ήταν Θεός ο Λόγος.

Αλλά επειδή και αυτό δεν το κατενόησαν οι βλάσφημοι, περιφέρονται και λέγουν 'εάν είναι πρωτότοκος όλης της κτίσεως, είναι φανερόν ότι και αυτός είναι ένας εκ της κτίσεως'.

Ανόητοι!

Εάν είναι καθ' ολοκληρίαν πρωτότοκος όλης της κτίσεως, άρα όλης της κτίσεως είναι διαφορετικός. Διότι δεν είπεν ότι είναι πρωτότοκος των άλλων κτισμάτων, δια να μη νομισθή ότι είναι ωσάν ένας από τα κτίσματα, αλλ' έχει γραφή, όλης της κτίσεως, δια να δειχθή ότι είναι διαφορετικός από την κτίσιν.

Ο Ρουβήν λοιπόν δεν ωνομάσθη πρωτότοκος όλων των τέκνων του Ιακώβ, αλλά του ιδίου του Ιακώβ και των αδελφών, δια να μη θεωρηθή ότι είναι άλλος και δεν ανήκει εις τα παιδιά του Ιακώβ (Γέν. 35:23).

Αλλά και περί του ίδιου του Κυρίου ο απόστολος δεν είπε, δια να γίνη πρωτότοκος όλων, δια να μη νομισθή ότι φορεί σώμα ξένον προς το δικό μας, αλλ' είπεν, 'πρωτότοκος μεταξύ πολλών αδελφών' (Ρωμ.8:29) δια την ομοιότητα της σαρκός.

Εάν λοιπόν και ο Λόγος ήταν ένας εκ των κτισμάτων, θα είχεν είπει η Γραφή και δι' αυτόν ότι είναι πρωτότοκος των άλλων κτισμάτων. Τώρα όμως που οι άγιοι λέγουν ότι είναι πρωτότοκος όλης της κτίσεως, αποδεικνύεται τελείως αντιθέτως ότι είναι διαφορετικός από όλην την κτίσιν, και ότι δεν είναι κτίσμα ο Υιός του Θεού. Διότι εάν είναι κτίσμα θα είναι και ο ίδιος του εαυτού του πρωτότοκος.

Πώς λοιπόν ημπορεί, ώ Αρειανοί, να είναι και πρώτος από τον εαυτόν του και δεύτερος μετά τον εαυτόν του; Επειδή εάν είναι κτίσμα, και όλη η κτίσις εδημιουργήθη δι' αυτού και δι' αυτού συνεστήθη, πώς ημπορεί και να κτίζει την κτίσιν και να είναι συγχρόνως ένα εξ αυτών τα οποία εδημιουργήθησαν δι' αυτού και απετέλεσαν την κτίσιν;

Επειδή δε αυτού του είδους η επινόησίς των φαίνεται άτοπος, ελέγχονται από την αλήθειαν, ότι ωνομάσθη μεν πρωτότοκος μεταξύ πολλών αδελφών δια την συγγένειαν της σαρκός, ωνομάσθη δε και πρωτότοκος εκ των νεκρών, δια το ότι η ανάστασις των νεκρών εγένετο εξ αυτού και μετά από αυτόν.

Πρωτότοκος δε όλης της κτίσεως ωνομάσθη δια την φιλανθρωπίαν του Πατρός, ένεκα της οποίας όχι μόνο τα πάντα εδημιουργήθησαν δια του Λόγου αυτού, αλλά διότι και αυτή η κτίσις περί της οποίας ο απόστολος είπεν ότι αναμένει με λαχτάραν την αποκάλυψιν των υιών του Θεού (Ρωμ. 8:19), 'θα ελευθερωθή κάποτε από την δουλείαν εις την φθοράν, δια να εισέλθη εις την ένδοξον ελευθερίαν των παιδιών του Θεού' (Ρωμ. 8:21).

Κατ' αυτόν τον τρόπον λοιπόν με το να ελευθερωθή η κτίσις, θα είναι και αυτής πρωτότοκος ο Κύριος μαζί με όλους τους υιοθετηθέντας, εις τρόπον ώστε, με το να λέγεται αυτός πρώτος, αυτά τα οποία θα ακολουθήσουν να παραμένουν συνδεδεμένα με τον Λόγον, ωσάν μετά τινός αρχής...

Εις όλους λοιπόν είναι φανερόν ότι ούτε δια τον εαυτό του, ωσάν να είναι κτίσμα, ούτε δια το ότι έχει κατ' ουσίαν κάποιαν συγγένειαν προς όλην την κτίσιν ωνομάσθη πρωτότοκος αυτής, αλλά επειδή εξαρχής, όταν εδημιουργούσεν ο Λόγος τα κτίσματα, είχεν εκδηλώσει την συγκατάβασίν του προς τα γεννητά δια να ημπορέσουν να δημιουργηθούν. Δεν θα ημπορούσαν δηλ. να αντέξουν την φύσιν του που είναι ανόθευτος πατρική λαμπρότης, εάν λόγω της πατρικής συγκαταβάσεως δεν τα βοηθούσε και δεν τα έφερε εις την ύπαρξιν με την υποστήριξίν του.

Και δεύτερον δε πάλιν, επειδή ο Λόγος εξεδήλωσε την συγκατάβασίν του, υιοθετείται δι' αυτού και η κτίσις, δια να γίνη και αυτής πρωτότοκος κατά πάντα, όπως έχει λεχθή, και δια το ότι κτίζει, και δια το ότι εισέρχεται εις αυτήν την οικουμένην υπέρ πάντων.

Δια τούτο λοιπόν έχει γραφή, 'όταν δε παρουσιάση τον πρωτότοκον εις την οικουμένην λέγει, να τον προσκυνήσουν όλοι οι άγγελοι του Θεού' (Εβρ. 1:6).

Ας ακούουν οι αντίχριστοι και ας σπαράσσουν τους εαυτούς των, διότι το να εισέλθη αυτός εις την οικουμένην συνετέλεσεν εις το να ονομασθή και πρωτότοκος όλων, έτσι ώστε να είναι του μεν Πατρός μονογενής Υιός, δια το ότι εξ αυτού μόνος αυτός εγεννήθη, της δε κτίσεως πρωτότοκος δια την υιοθέτησιν των πάντων.

Προσθήκες άρθρων από τη Σκοπιά, κατά της Θεότητας του Χριστού

2008-05-01T03:14:00.000-07:00

Η Σκοπιά νοθεύει το κείμενο της Αγίας Γραφής και χωρίς δικαιολογία. Πόσο μάλλον, όταν βρίσκει δικαιολογία! Γι' αυτό, στην παρούσα μελέτη, θα ξεσκεπάσουμε μια τέτοια φτηνή δικαιολογία, την οποία η Σκοπιά χρησιμοποιεί ως άλλοθι, για τη νοθεία όχι μόνο ενός, αλλά περισσοτέρων εδαφίων της ίδιας μορφής.

Τα κακοποιημένα από τη Σκοπιά εδάφια

Στην Αγία Γραφή υπάρχουν αρκετά εδάφια - μπελάδες για τη Σκοπιά, που δείχνουν τη Θεότητα του Χριστού. Και κάποια ομάδα εδαφίων, η Σκοπιά τα διέστρεψε, προφασιζόμενη λόγους αρχαίας Ελληνικής γραμματικής. Στη συνέχεια λοιπόν, θα παρουσιάσουμε εδάφια αυτής της ομάδας, που δείχνουν καθαρά τη Θεότητα του Χριστού:

"Προσδεχόμενοι την μακαρίαν ελπίδα και επιφάνειαν της δόξης του μεγάλου Θεού και σωτήρος ημών Ιησού Χριστού" (Τίτον 2/β: 13).

"Συμεών Πέτρος, δούλος και απόστολος Ιησού Χριστού, τοις ισότιμον ημίν λαχούσι πίστιν εν δικαιοσύνη του Θεού ημών και σωτήρος Ιησού Χριστού" (Β΄ Πέτρου 1/α: 1).

"Όπως ενδοξασθή το όνομα του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού εν υμίν, και υμείς εν αυτώ, κατά την χάριν του Θεού ημών και Κυρίου Ιησού Χριστού" (Β΄ Θεσσαλονικείς 1/α: 12).

Στα ανωτέρω εδάφια, παρατηρούμε, να αναφέρεται σαφέστατα ο Ιησούς Χριστός, ως "ο μεγάλος Θεός και σωτήρας μας". Παρ' όλα αυτά, η Σκοπιά είχε διαφορετική άποψη. Και τα ανωτέρω εδάφια, τα μετέφρασε στη Μ(Δ)ΝΚ (Διαστρέβλωση Νέου Κόσμου), ως εξής:

"Ενόσω περιμένουμε την ευτυχισμένη ελπίδα και ένδοξη φανέρωση του μεγάλου Θεού και του σωτήρα μας του Χριστού Ιησού" (Τίτον 2/β: 13).

"Ο Σίμων Πέτρος, δούλος και απόστολος του Ιησού Χριστού, προς εκείνους που έχουν αποκτήσει πίστη η οποία αποτελεί προνόμιο ισάξιο με το δικό μας μέσω της δικαιοσύνης του Θεού μας και του Σωτήρα Ιησού Χριστού" (Β΄ Πέτρου 1/α: 1).

"ώστε το όνομα του Κυρίου μας Ιησού να δοξαστεί σε εσάς, και εσείς σε ενότητα με αυτόν, σύμφωνα με την παρ' αξία καλοσύνη του Θεού μας και του Κυρίου Ιησού Χριστού" (Β΄ Θεσσαλονικείς 1/α: 12).

Δεν θα αναλύσουμε εδώ την κάκιστη και απαράδεκτη μετάφραση των εδαφίων σε όλα τα σημεία, αλλά μόνο όσον αφορά το σημείο που μας ενδιαφέρει για τη μελέτη αυτή.

Παρατηρούμε ότι η Σκοπιά πρόσθεσε στα εδάφια μεταξύ των λέξεων "Θεού" και "Ιησού Χριστού", οριστικό άρθρο, (το έχουμε τονίσει με κόκκινο), για να νομίζει ο αναγνώστης ότι το εδάφιο μιλάει για διαφορετικά πρόσωπα, και να μην αντιληφθεί, ότι ο "μεγάλος Θεός μας" που αναφέρεται εκεί, είναι ο Ιησούς Χριστός.

Η δικαιολογία της Σκοπιάς

Την παραπάνω διαστρέβλωση, επεχείρησε να δικαιολογήσει η Σκοπιά, στο ομώνυμο περιοδικό της "Σκοπιά", 1η Σεπτεμβρίου 1981 σελ. 31, στη στήλη "Ερωτήσεις από αναγνώστες".

Εκεί παραθέτει διάφορες αναφορές ερμηνευτών και μεταφραστών, και έχει αποσπάσματα από βιβλία Γραμματικής των αρχαίων Ελληνικών, για να δείξει, ότι στα αρχαία Ελληνικά μπορεί να χρησιμοποιείται αυτός ο ιδιωματισμός, δηλαδή να εμφανίζονται περισσότερα από ένα πρόσωπα μαζί, χωρίς οριστικό άρθρο. Έτσι, δικαιολογεί το ότι έβαλε το άρθρο, επειδή δήθεν "είναι το ίδιο".

Πράγματι, στην αρχαία Ελληνική γλώσσα, μπορούμε να βρούμε παρόμοιες περιπτώσεις, όπου αν και δεν χρησιμοποιήθηκε οριστικό άρθρο από τους αποστόλους στην Καινή Διαθήκη, είναι προφανές ότι σε μια μετάφρασή μας σε απλή γλώσσα, θα έπρεπε να το προσθέσουμε. Για παράδειγμα, ας δούμε ένα απόσπασμα από την απαρίθμηση των μαθητών του Χριστού:

"Φίλιππος και Βαρθολομαίος, Θωμάς και Ματθαίος ο τελώνης, Ιάκωβος ο του Αλφαίου και Λεββαίος ο επικληθείς Θαδδαίος" (Ματθαίος 10/ι: 3).

Είναι προφανές στο παραπάνω απόσπασμα, ότι αν το μεταφράσουμε στη Δημοτική, θα πρέπει να γράψουμε: "ο Φίλιππος και ο Βαρθολομαίος, ο Θωμάς και ο Ματθαίος ο τελώνης, ο Ιάκωβος του Αλφαίου..." Γιατί δεν μπορούμε να υποθέσουμε ότι επειδή δεν υπάρχει οριστικό άρθρο στο κείμενο, ο Φίλιππος και ο Βαρθολομαίος είναι το ίδιο πρόσωπο! Ούτε να υποθέσουμε κάτι τέτοιο για τους υπολοίπους.

Ή για παράδειγμα, στο εδάφιο: "ειρήνη από Θεού πατρός και Κυρίου Ιησού Χριστού του σωτήρος ημών" (Τίτον 1/α: 4). Αν μεταφράσουμε αυτό το εδάφιο στη Δημοτική, θα πρέπει να βάλουμε οριστικό άρθρο, γιατί άλλο Πρόσωπο της Θεότητας είναι ο Χριστός, και άλλο πρόσωπο της Θεότητας είναι ο Πατέρας. Γιατί το εδάφιο αναφέρεται σαφώς στα προσωπικά ονόματα των δύο διαφορετικών ομοουσίων προσώπων: Του Πατρός και του Υιού. Θα πρέπει δηλαδή να μεταφρασθεί ως εξής: "ειρήνη από τον Θεό Πατέρα και από τον Κύριο Ιησού Χριστό τον Σωτήρα μας". Και αυτό δεν είναι λάθος, επειδή η Εκκλησία και το σύγγραμμα της Εκκλησίας η Αγία Γραφή, σαφώς κάνουν διάκριση των δύο διαφορετικών προσώπων, του Πατρός και του Υιού. Και δεν θα βρούμε πουθενά σε όλη την Αγία Γραφή, εδάφιο που να ταυτίζει το πρόσωπο του Θεού Πατρός με το πρόσωπο του Θεού Υιού. Η ταύτιση των Θείων Προσώπων, είναι ΜΟΝΟ ΩΣ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΟΜΟΟΥΣΙΑ ΘΕΟΤΗΤΑ ΤΟΥΣ, και όχι ως προς τα πρόσωπά τους.

Με βάση λοιπόν τέτοιες περιπτώσεις, όπου πράγματι πρέπει να βάλουμε άρθρο στη μετάφραση, η εταιρία Σκοπιά δικαιολογεί τις προσθήκες άρθρων που έβαλε εκείνη, στα εδάφια που την ενοχλούσαν. Λέτε να έχει δίκιο;

Σε λίγο θα δούμε μερικές πληροφορίες που αποκρύπτει η Σκοπιά, σχετικά με τα εν λόγω εδάφια.

Αποσπάσματα της Σκοπιάς περί γραμματικής

Πρώτα - πρώτα, θέλουμε να θυμίσουμε κάτι που η ίδια η εταιρία Σκοπιά γράφει, στο τεύχος της ("Σκοπιά", 1η Σεπτεμβρίου 1981 σελ. 31), για το οποίο ήδη μιλήσαμε. Εκεί, αναφέρει απόσπασμα του δρος Χένρυ Άλφορντ (Η Ελληνική Διαθήκη, Τόμος Γ΄), ο οποίος λέει για τη μετάφραση του εδαφίου: Τίτον 2/β: 13: "Κανένας δεν αμφισβητεί ότι μπορεί να ερμνηνευθή όπως το έχουν ερμηνεύσει, αλλά προσθέτει ότι θα πρέπει κανείς μάλλον να καθορίση 'Τι πραγματικά σημαίνουν οι λέξεις'. Και αυτό δεν μπορεί να λυθή με γραμματικούς κανόνες".

Αναφέρει επίσης το ίδιο τεύχος της Σκοπιάς, και τα εξής, αναφορικά με το ίδιο εδάφιο του Τίτου, από το "Μια Γραμματική των Ελληνικών της Καινής Διαθήκης" (Μούλτον - Τέρνερ, 1963): "Η επανάληψη του οριστικού άρθρου δεν ήταν αυστηρώς αναγκαία για να βεβαιώσει ότι πρόκειται για δύο διαφορετικά πρόσωπα". Και ο δρ. Νίγκελ Τέρνερ ομολογεί περί του κανόνος που λέει, ότι εφόσον δεν υπάρχει άρθρο, είναι το ίδιο πρόσωπο: "Ατυχώς, σ' αυτή την περίοδο των Ελληνικών δεν μπορούμε να είμεθα βέβαιοι ότι ένας τέτοιος κανών είναι πραγματικά αποφασιστικός".

Και περί της Ελληνικής που χρησιμοποιείται, ο δρ Αλέξανδρος Μπούτμαν από το ίδιο επίσης βιβλίο, γράφει: "Ποτέ ίσως δεν θα γίνει δυνατόν, είτε ως προς την κοσμική φιλολογία, είτε ως προς την Καινή Διαθήκη να φθάσωμε σε απαρέγκλιτους κανόνες που δεν έχουν εξαιρέσεις".

Και τελειώνει η Σκοπιά τις γραμματολογικές της αναφορές, στο τεύχος αυτό, με απόσπασμα του δρ. Ν. Ι. Δ. Χουάιτ από την "Ελληνική Διαθήκη του Εξηγητού": "Το γραμματικό επιχείρημα είναι πολύ ισχνό για να βαστάση πολύ βάρος, ιδιαίτερα όταν λάβουμε υπ' όψη όχι μόνο τη γενική παραμέληση του άρθρου σ' αυτές τις επιστολές αλλά και την παράλειψή του πριν από το ΄΄Σωτήρ΄΄ στην επιστολή Α΄ Τιμόθεον 1/α: 1. 4/δ: 10".

Το εδάφιο Α΄ Τιμόθεον 1/α: 1 είναι παρόμοιο με το ανωτέρω που παραθέσαμε από τον Τίτο, όπου είναι σαφές ότι πρέπει στη Δημοτική να προστεθεί άρθρο, για να μη γίνει σύγχυση των προσώπων του Πατρός και του Υιού. Το εδάφιο 4/δ: 10 που παρατίθεται, ομολογούμε ότι δεν καταλάβαμε τι σχέση έχει με το θέμα μας.

Τα παραπάνω αποσπάσματα, τα έβαλε η Σκοπιά, για να αδυνατίσει τη βεβαιότητα της πλειονότητας των μεταφράσεων, οι οποίες μεταφράζουν το εδάφιο Τίτον 2/β: 13, διαφορετικά από ό,τι θέλει να το μεταφράζει η ίδια η Σκοπιά. Γιατί κάπου στην "απολογία" της, στο άρθρο της επ' αυτού, της ξεφεύγει το εξής: "Μερικές σύγχρονες μεταφράσεις συμφωνούν" (εννοεί με τη δική της μετάφραση). Αυτό όμως σημαίνει κάτι: Ότι από παλιά ως σήμερα, ο τρόπος που η συντριπτική πλειονότητα των μεταφράσεων μεταφράζει το εδάφιο αυτό, ΕΙΝΑΙ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΟΣ ΑΠΟ ΤΗΣ ΣΚΟΠΙΑΣ!!! Γιατί άραγε; Τόσο άσχετοι είναι διαχρονικά οι μεταφραστές;

Η Σκοπιά λοιπόν, καταφεύγει στις παραπάνω αναφορές, για να δείξει, ότι ΓΡΑΜΜΑΤΟΛΟΓΙΚΑ, δεν είναι λάθος η δική της Μετάφραση. Ότι δηλαδή, τα άρθρα που πρόσθεσε, για να κάνει τον Θεό να φαίνεται διαφορετικό πρόσωπο από τον Χριστό, καλώς τα έβαλε, και ότι δεν είναι γραμματολογικό λάθος, εφόσον η ενέργεια αυτή, ΘΑ ΜΠΟΡΟΥΣΕ να είναι σωστή γραμματολογικά!

Εμείς θα συμφωνήσουμε μαζί της. Παράλληλα όμως, θα της θυμίσουμε κάτι που Η ΙΔΙΑ ΠΑΡΕΘΕΣΕ στα ανωτέρω αποσπάσματα. Το επαναλαμβάνουμε: "θα πρέπει κανείς μάλλον να καθορίση 'Τι πραγματικά σημαίνουν οι λέξεις'. Και αυτό δεν μπορεί να λυθή με γραμματικούς κανόνες".

Λοιπόν, αν οι γραμματολογικοί κανόνες δεν αρκούν για τη σωστή μετάφραση, γιατί η Σκοπιά θέτει γραμματολογικό ζήτημα; Γιατί πάει να στηρίξει τη μετάφρασή της γραμματολογικά; Ποιος της είπε της Σκοπιάς, ότι η συντριπτική πλειοψηφία των μεταφραστών, μετέφρασε μόνο με βάση γραμματικούς κανόνες;

Ας δούμε λοιπόν, όχι με βάση τους γραμματικούς κανόνες, αλλά με βάση την ίδια την Αγία Γραφή, για ποιο λόγο η μετάφραση της Σκοπιάς διαστρέφει το νόημα της Αγίας Γραφής:

Διαφορετική χρήση των λέξεων: "Θεός", και "Πατέρας"

Πρώτα πρέπει να επαναλάβουμε, και να εξηγήσουμε, ότι το παράδειγμα των εδαφίων, όπου πρέπει να μπει άρθρο, για να διαφοροποιηθεί ο Χριστός από τον Πατέρα Του, είναι πολύ διαφορετικό πράγμα, από τη δήθεν διαφοροποίησή Του από τη λέξη: "Θεός".

Η λέξη: "Πατέρας", είναι όνομα Προσώπου της Θεότητας. Όπως και η λέξη: "Υιός". Και είναι σαφώς διαφορετικό πρόσωπο, από τον Πατέρα. Όμως η λέξη: "Θεός", δεν είναι όνομα προσώπου. Είναι όνομα της ΟΥΣΙΑΣ της Θεότητας, (όπως το Γιαχβέ), που είναι κοινή και για τον Πατέρα και για τον Υιό.

Ως απόδειξη του ανωτέρω, πουθενά στην Αγία Γραφή, δεν ταυτίζεται ο Υιός με το πρόσωπο του Πατέρα. Αντίθετα όμως, ο Υιός σε πλείστες περιπτώσεις, αποκαλείται: "Θεός". Και αυτό σημαίνει, ότι δεν μπορεί κάποιος "ελαφρά τη καρδία" όπως κάνει η Σκοπιά, να βάζει άρθρα όπως του καπνίσει στην Αγία Γραφή, επειδή αυτό είναι αντίθετο από τις προκαταλήψεις του.

Στη συνέχεια, θα δείξουμε μερικά μόνο παραδείγματα, εδαφίων της Αγίας Γραφής, που αποκαλούν τον Χριστό: "Θεό", δείχνοντας έτσι, ότι η λέξη: "Θεός", έχει μεγάλη διαφορά από τη λέξη: "Πατέρας", που χρησιμοποιούν ως παράδειγμα συγκάλυψης οι Μάρτυρες της Σκοπιάς.

«προς δε τον υιόν· ο θρόνος σου, ο Θεός, (Κλητική: «Ω Θεέ») εις τον αιώνα του αιώνος» (Εβραίους 1/α: 8).

«Εν αρχή ην ο Λόγος, και ο Λόγος ην προς τον Θεόν, και Θεός ην ο Λόγος» (Ιωάννης 1/α: 1).

«Και απεκρίθη Θωμάς και είπεν αυτώ· ο Κύριός μου και ο Θεός μου» (Ιωάννης 20/κ: 28).

«Οίδαμεν δε ότι ο υιος του Θεού ήκει και δέδωκεν ημίν διάνοιαν ίνα γινώσκωμεν τον αληθινόν· και εσμεν εν τω αληθινω, εν τω υιω αυτού Ιησού Χριστω. ούτός εστιν ο αληθινός Θεός και ζωή αιώνιος» (Β΄ Ιωάννου 5/ε: 20).

«Ων οι πατέρες, και εξ ων ο Χριστός το κατά σάρκα, ο ων επί πάντων Θεός ευλογητός εις τους αιώνας· αμήν» (Ρωμαίους 9/θ: 5).

Αντιθέτως, κανένα εδάφιο δεν αναφέρει τον Χριστό ως "Πατέρα". Με εξαίρεση μόνο μια προφητεία, που τον ονομάζει: "Πατήρ αιώνιος", κάτι όμως που δεν έχει σχέση με το πρόσωπο της Θεότητας τον "Πατέρα", αλλά με άλλου είδους πατρότητα του Χριστού. Όποις αναφέρεται "πατέρας", δεν ταυτίζεται κατ' ανάγκην με το Θείο Πρόσωπο τον Πατέρα, όπως νομίζουν οι Σαβαλλιανιστές.

Άρα λοιπόν, το επιχείρημα της Σκοπιάς, περί της προσθήκης του άρθρου, στα εδάφια όπου διαχωρίζεται ο Πατέρας από τον Υιό, δεν στέκει. Γιατί αναφέρεται σε εντελώς διαφορετικό όρο, που υποδηλώνει πρόσωπο, και όχι ουσία, όπως η λέξη: "Θεός".

Η επιφάνεια του Χριστού

Ας προχωρήσουμε λοιπόν τώρα, στις αποδείξεις, ότι η μετάφραση της Σκοπιάς είναι λάθος. Και πριν το κάνουμε αυτό, καλό είναι να θυμηθούμε πάλι το εδάφιο του Τίτου, από το οποίο θα ξεκινήσουμε:

Κοκκινήσαμε τη λέξη: "επιφάνειαν", για να είναι εμφανής, ώστε να την εξετάσουμε προσεκτικά. Προσέξτε σε ποιον αναφέρεται η λέξη: "επιφάνεια": Αναφέρεται "ΣΤΟΝ ΜΕΓΑΛΟ ΘΕΟ". Σε Αυτόν, που η Σκοπιά απομονώνει από τις υπόλοιπες φράσεις προσθέτοντας άρθρο, για να ξεχωρίζει από τον "Ιησού Χριστό". Αν λοιπόν δεχθούμε το άρθρο της Σκοπιάς, το οποίο ξεχωρίζει τον "Θεό" από τον "Χριστό", τότε η λέξη επιφάνεια, εφαρμόζεται εδώ στον "Θεό", (στον Πατέρα κατά τη Σκοπιά), και όχι στον "Χριστό". Τι διδάσκει όμως η Αγία Γραφή για τη λέξη "επιφάνεια"; Σε ποιον αποδίδει η Αγία Γραφή τη λέξη: "επιφάνεια"; Στον Πατέρα ή στον Υιό;

Τα επόμενα εδάφια, αποδεικνύουν ότι η λέξη "επιφάνεια", αποδίδεται από την Αγία Γραφή, στον Υιό, και όχι στον Πατέρα:

1. "τηρήσαί σε την εντολήν άσπιλον, ανεπίληπτον μέχρι της επιφανείας του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού" (Α΄ Τιμόθεον 6/ς: 14).

2. "φανερωθείσαν δε νυν δια της επιφανείας του σωτήρος ημών Ιησού Χριστού, καταργήσαντος μεν τον θάνατον" (Β΄ Τιμόθεον 1/α: 10).

3. "Διαμαρτύρομαι ουν εγώ ενώπιον του Θεού και του Κυρίου Ιησού Χριστού, του μέλλοντος κρίνειν ζώντας και νεκρούς κατά την επιφάνειαν αυτού και την βασιλείαν αυτού" (Β΄ Τιμόθεον 4/δ: 1).

4. "λοιπόν απόκειταί μοι ο της δικαιοσύνης στέφανος, ον αποδώσει μοι ο Κύριος εν εκείνη τη ημέρα, ο δίκαιος κριτής, ου μόνον δε εμοί, αλλά και πάσι τοις ηγαπηκόσι την επιφάνειαν αυτού" (Β΄ Τιμόθεον 4/δ: 8).

5. "Και τότε αποκαλυφθήσεται ο άνομος, ον ο Κύριος αναλώσει τω πνεύματι του στόματος αυτού και καταργήσει τη επιφανεία της παρουσίας αυτού" (Β΄ Θεσσαλονικείς 2/β: 8).

Αυτά είναι τα μοναδικά εδάφια της Καινής Διαθήκης, (εκτός από αυτό που εξετάζουμε), που αναφέρονται στην "επιφάνεια". Και όλα όπως παρατηρείτε, μιλούν για τον Χριστό. Τα τρία πρώτα, τον αναφέρουν ξεκάθαρα. Τα δύο τελευταία, είναι προφανές ότι μιλούν για τον Χριστό, μια και το ένα μιλάει για την Παρουσία Του, ενώ το άλλο, αναφέρεται στην κρίση, που αφ' ενός φαίνεται και στο 3ο από τα παραπάνω εδάφια, αλλά και όπως γνωρίζουμε, έχει δοθεί στον Υιό («ουδέ γαρ ο πατήρ κρίνει ουδένα, αλλά την κρίσιν πάσαν δέδωκε τω υιω» (Ιωάννης 5/ε: 22,23)).

Εφόσον λοιπόν, η λέξη: "επιφάνεια", αποδίδεται από την Αγία Γραφή, ΜΟΝΟ ΣΤΟΝ ΥΙΟ, και εφόσον αυτό αποδεικνύεται από όλα τα άλλα εδάφια στα οποία υπάρχει αυτή η λέξη, είναι προφανές, ότι η μετάφραση της Σκοπιάς είναι λάθος, γιατί αποδίδει την "επιφάνεια" στον Θεό (κατ' αυτούς στον Πατέρα). Δείτε πάλι τη μετάφραση της Σκοπιάς, και θα καταλάβετε πόσο λάθος είναι και σε αυτό το σημείο:

"Ενόσω περιμένουμε την ευτυχισμένη ελπίδα και ένδοξη φανέρωση του μεγάλου Θεού και του σωτήρα μας του Χριστού Ιησού" (Τίτον 2/β: 13).

Πρόκειται για τη λέξη: "ένδοξη φανέρωση", όπως έχει μεταφράσει η Σκοπιά τη λέξη: "επιφάνεια". Για να συμφωνεί όμως το εδάφιο αυτό με την Αγία Γραφή, το άρθρο: "του" που κακώς έβαλε η Σκοπιά εδώ, πρέπει να αφαιρεθεί. Και έτσι, η "επιφάνεια", θα αποδίδεται σωστά, και σύμφωνα με την Αγία Γραφή, στον "μεγάλο Θεό και σωτήρα μας Χριστό Ιησού".

Ο Σωτήρας

Ας δούμε λοιπόν, ένα ακόμα στοιχείο, που δείχνει τη νοθεία της Σκοπιάς, στο συγκεκριμένο εδάφιο. Προσέξτε πώς ακριβώς είναι διατυπωμένο το εδάφιο, στο πρωτότυπο κείμενο:

"Προσδεχόμενοι την μακαρίαν ελπίδα και επιφάνειαν της δόξης του μεγάλου Θεού και σωτήρος ημών Ιησού Χριστού" (Τίτον 2/β: 13).

Για να δούμε, τι παρόμοιες διατυπώσεις έχει ο Παύλος, στην ίδια επιστολή του προς τον Τίτο. (Θα μπορούσαμε το ίδιο πράγμα να το δείξουμε και σε άλλα σημεία, αλλά θα αρκεσθούμε στον Τίτο, που ήδη εξετάζουμε, και που δείχνει τη συνάφεια των λόγων):

"εν κηρύγματι ό επιστεύθην εγώ κατ' επιταγήν του σωτήρος ημών Θεού" (Τίτον 1/α: 3).

"χάρις, έλεος, ειρήνη από Θεού πατρός και Κυρίου Ιησού Χριστού του σωτήρος ημών" (Τίτον 1/α: 4).

"την διδασκαλίαν του σωτήρος ημών Θεού κοσμώσιν εν πάσιν" (Τίτον 2/β: 10).

"ότε δε η χρηστότης και η φιλανθρωπία επεφάνη του σωτήρος ημών Θεού" (Τίτον 3/γ: 4).

"ου εξέχεεν εφ' ημάς πλουσίως δια Ιησού Χριστού του σωτήρος ημών" (Τίτον 3/γ: 6).

Βλέπετε τι γίνεται; Όλα τα ανωτέρω εδάφια του Τίτου, ΕΝΑΛΛΑΞ, μία το ένα και μία το άλλο, αποδίδουν τη λέξη: "σωτήρ", μία στον "Θεό", και μία στον "Χριστό". Είναι εμφανές ότι αυτές οι δύο λέξεις, στη σκέψη του αποστόλου Παύλου που τα γράφει αυτά, είναι ΤΑΥΤΟΣΗΜΕΣ. Για τον Παύλο εδώ, ο Σωτήρας είναι ο Χριστός και Θεός!!! Ακριβώς δηλαδή η φράση εκείνη, που διαστρέφει η εταιρία Σκοπιά, προσθέτοντας ένα άρθρο, και χωρίζοντας τον "Θεό" από τον "Χριστό".

Παρένθεση: Προσέξτε μάλιστα, ότι στο Τίτον 1/α: 4, λέει: "από Θεού πατρός και Κυρίου Ιησού Χριστού του σωτήρος ημών". Και εδώ, ναι, σωστά θα έπρεπε να μπει στη μετάφραση άρθρο. Γιατί ξεκαθαρίζει ότι μιλάει για τον "Θεό Πατέρα". Για άλλο πρόσωπο από τον "Θεό Υιό". Γιατί αν η έννοια των λέξεων: "Θεός" και "Πατέρας" ήταν ταυτόσημη, και ήταν ονόματα του ιδίου προσώπου και τα δύο, τότε ΔΕΝ ΘΑ ΕΛΕΓΕ: "ΘΕΟΥ ΠΑΤΡΟΣ". Θα ήταν ΠΛΕΟΝΑΣΜΟΣ, να χρησιμοποιεί δύο ταυτόσημες λέξεις πλάι - πλάι. Αλλά επειδή η λέξη: "Θεός", είναι όνομα ουσίας, και το όνομα αυτό το φέρει και ο Υιός, γι' αυτό χρησιμοποιεί τη λέξη: "Πατέρας", που είναι όνομα Προσώπου, για να ξεκαθαρίσει για ποιο από τα τρία πρόσωπα της Θεότητας μιλάει. Κλείνει η παρένθεση.

Εφόσον λοιπόν η λέξη: "Θεός", χρησιμοποιείται εδώ εμφανώς, όχι μόνο για τον Πατέρα, αλλά και για τον Υιό, τι πιο απλό, να συμπεράνουμε, ότι στο εδάφιο που εξετάζουμε, ο Παύλος γράφει απλούστατα: "Προσδεχόμενοι την μακαρίαν ελπίδα και επιφάνειαν της δόξης του μεγάλου Θεού και σωτήρος ημών Ιησού Χριστού";

Τα υπόλοιπα εδάφια που διαστρέφονται

Δείξαμε λοιπόν ξεκάθαρα με δύο σειρές αποδείξεων, ότι αυτή η φράση του Παύλου, αναφέρεται στον Χριστό, και επειδή η "επιφάνεια" είναι του Χριστού, και επειδή η λέξη: "σωτήρας", αναφέρεται ισοδύναμα και προς τη λέξη: "Θεός", και προς τη λέξη: "Χριστός", άρα είναι λάθος να διαχωρίσουμε τον Θεό από τον Χριστό, στο εξεταζόμενο εδάφιο, το οποίο διέστρεψε η Σκοπιά.

Τι θα πούμε όμως για τα άλλα παρόμοια εδάφια, που και αυτά διαστρέφει η Σκοπιά, προσθέτοντας άρθρα εκεί που δεν πρέπει;

Τα παραθέτουμε πάλι εδώ, μαζί με αυτό του Τίτου που ήδη αναλύσαμε, για να τα συγκρίνετε. Παρατηρήστε τα μαζί, και δείτε τις ομοιότητές τους:

Βλέπετε; Δεν είναι παρόμοια; Εφόσον το εδάφιο του Τίτου, αποδείξαμε ότι πρέπει να μείνει χωρίς άρθρο, είμαστε υποχρεωμένοι να διατηρήσουμε την ίδια μορφή, και σε αυτά τα όμοια εδάφια, που λένε ακριβώς το ίδιο πράγμα. Γιατί είναι προφανές ότι αυτή η φράση, ήταν μια συνήθης φράση των αποστόλων. Και είναι επίσης προφανές, ότι αυτή η σταθερή φράση, λεγόταν απευθυνόμενη στο ίδιο ακριβώς πρόσωπο: "Στον μεγάλο Θεό και σωτήρα μας Ιησού Χριστό".

Να γιατί οι περισσότεροι μεταφραστές, διαφωνούν με τη μετάφραση της Σκοπιάς. Όχι για γραμματικούς λόγους και κανόνες. Αλλά επειδή θέλουν να είναι συνεπείς με το αληθές νόημα της Αγίας Γραφής.

Νομίζουμε ότι δεν χρειάζεται να πούμε περισσότερα. Γιατί μόνο ένας φανατικός, θα συνέχιζε μετά από όλα αυτά, να δικαιολογεί τη δόλια μετάφραση της Σκοπιάς.

Ποιος είναι "ο ων επί πάντων ευλογητός Θεός";

2008-05-01T03:13:00.002-07:00

Και αυτό το εδάφιο που θα εξετάσουμε εδώ, είναι μεγάλος πονοκέφαλος για τη Σκοπιά. Επειδή δείχνει τη Θεότητα του Χριστού ΜΕ ΣΑΦΗΝΕΙΑ, έπρεπε να διαστραφεί. Ας δούμε πώς το διέστρεψε και αυτό η Σκοπιά στη ΜΝΚ της.

Το εδάφιο που θα εξετάσουμε, αναφέρει σαφώς τον Χριστό, ως "Θεό ευλογητό που είναι πάνω από όλα", και ακόμα, κάνει σαφή διάκριση του "κατά σάρκα" Χριστού, δείχνοντας τις δύο φύσεις Του. Είναι λοιπόν ένα επικίνδυνο εδάφιο για τους Αριανιστές της Σκοπιάς, και έπρεπε να διαστραφεί κατά τη συνήθειά τους.

Το εδάφιο, είναι το παρακάτω, το οποίο μπορείτε να δείτε σε παράλληλες στήλες, στο αρχαίο κείμενο, σε μετάφραση της Σκοπιάς, και σε δική μας μετάφραση, αν και είναι σαφέστατο και στην αρχαία γλώσσα:

Ρωμαίους 9/θ: 5

Δική μας μετάφραση στην απλή γλώσσα	Αρχαίο Ελληνικό Κείμενο	Ελληνική ΜΝΚ της Σκοπιάς
των οποίων (είναι) οι πατέρες, και εκ των οποίων (προήλθε) ο Χριστός το κατά σάρκα, ο υπάρχων πάνω σε όλα Θεός ευλογητός στους αιώνες. Αμήν.	ων οι πατέρες, και εξ ων ο Χριστός το κατά σάρκα, ο ων επί πάντων Θεός ευλογητός εις τους αιώνας· αμήν.	Στους οποίους ανήκουν οι προπάτορες και από τους οποίους προήλθε ο Χριστός κατά σάρκα: ο Θεός, που είναι πάνω σε όλα, ας είναι ευλογημένος για πάντα. Αμήν

Όπως μπορούμε να δούμε στα παραπάνω, η Σκοπιά για να το διαστρέψει, χρησιμοποίησε ΠΡΟΣΘΗΚΕΣ ΣΕ ΔΥΟ ΣΗΜΕΙΑ, και αλλαγή στίξης. Τα σημεία αυτά τα κοκκινήσαμε στο κείμενό της, για να φανεί εύκολα ο δόλος της. Συγκεκριμένα, πρόσθεσε το οριστικό άρθρο "ο", για να λέει "ο Θεός", και να μπορεί να δικαιολογήσει το σπάσιμο της μίας πρότασης σε δύο. Και πρόσθεσε και τις λέξεις: "ας είναι", για να κάνει την πρόταση αυτή να φαίνεται επαρκής από μόνη της. Γιατί βεβαίως δεν πρόκειται για ανεξάρτητη πρόταση, αλλά για συνέχεια των προηγουμένων λέξεων. Αν δεν προσέθετε το οριστικό άρθρο και τις λέξεις "ας είναι", δεν θα μπορούσε να σχηματίσει πρόταση, για να ξεκόψει τη λέξη: "Χριστός" από τις λέξεις: "ο ων επί πάντων Θεός ευλογητός".

Τι λέτε αγαπητοί Μάρτυρες; Να προσθέσουμε κι εμείς ένα οριστικό άρθρο στο Ιωάννης 1/α: 1 για να λέει αυτό που θέλουμε εμείς; Να λέει ότι ο Λόγος είναι "ο Θεός" και όχι Θεός; Δεν θέλετε; Εσείς γιατί προσθέσατε εδώ το οριστικό άρθρο στη λέξη: "Θεός";

Αν και είναι εμφανής η ΑΠΑΤΗ της Σκοπιάς, θα δούμε κάτι ακόμα. Λένε οι οπαδοί της Σκοπιάς, ότι επειδή υπάρχει στο τέλος το "Αμήν", δείχνει ότι αυτή η φράση, είναι "δοξολογική φράση". Και συμφωνούμε. Αν όμως είναι δοξολογική φράση ως ανεξάρτητη πρόταση, όπως την παρουσιάζει η Σκοπιά, έχει κάποια συγκεκριμένη μορφή. Ας δούμε λοιπόν στην Καινή Διαθήκη, πώς διατυπώνεται η αντίστοιχη φράση σε άλλα εδάφια:

Λουκάς 1/α: 68: "Ευλογητός Κύριος, ο Θεός του Ισραήλ".

Β΄ Κορινθίους 1/α: 3: "Ευλογητός ο Θεός και πατήρ του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού"

Εφεσίους 1/α: 3: "Ευλογητός ο Θεός και πατήρ του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού"

Α΄ Πέτρου 1/α: 3: "Ευλογητός ο Θεός και πατήρ του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού"

Κάντε τώρα μια σύγκριση, με το εδάφιο που εξετάζουμε. Τι παρατηρούμε στα παραπάνω; Είναι σαφές, ότι ΠΑΝΤΟΤΕ όταν μια πρόταση ξεκινάει με τη φράση αυτή ευλογίας, ξεκινάει με τη λέξη: "ευλογητός ο Θεός". Και αυτό συμβαίνει και στα συγγράμματα του Παύλου, και στου Πέτρου. Χρησιμοποιούν και οι δύο την ίδια ακριβώς Λειτουργική φράση. Και μόνο στον Λουκά, υπάρχει με μια μικρή διαφορά, ως: "Ευλογητός Κύριος ο Θεός", όταν δεν υπήρχε ακόμα η Χριστιανική Εκκλησία, και δεν είχε διαμορφωθεί ακόμα η δοξολογική αυτή φράση. Ποτέ δεν ξεκινάει με τη φράση: "ο Θεός". Και μάλιστα το οριστικό άρθρο, υπάρχει ΠΑΝΤΑ από τον ίδιο τον συγγραφέα, και ποτέ δεν είναι ανάγκη να το προσθέσουμε εμείς, όπως κάνει η Σκοπιά, για να ξεκόψει τη φράση. Και ποτέ δεν τελειώνει ο τύπος αυτός σε "αμήν", όπως συμβαίνει στο χωρίο που εξετάζουμε.

Και εδώ πρέπει να πούμε, ότι η φράση στον Ψαλμό ξζ (ξη) 20: "Κύριος ο Θεός ευλογητός, ευλογητός Κύριος ημέραν καθ ‘ ημέραν" (κατά τους Ο΄), δεν αποτελεί δοξολογία της Χριστιανικής Εκκλησίας, αλλά της Εβραϊκής. Και ακόμα, είναι μετάφραση από Εβραϊκή σύνταξη και δεν είναι η Χριστιανική δοξολογική έκφραση που αναζητούμε. Μια έκφραση που γνωρίζουμε όλοι οι Ορθόδοξοι Χριστιανοί πολύ καλά, καθώς την ακούμε καθημερινά στη Θεία Λειτουργία, που κληρονομήσαμε άμεσα από τους αποστόλους.

Για να είμαστε λοιπόν συνεπείς με τη δοξολογική αυτή φράση, είμαστε υποχρεωμένοι να δεχθούμε ότι στο εδάφιο που εξετάζουμε, δεν αποτελεί ξεχωριστή πρόταση, όπως το διαστρεβλώνει η Σκοπιά.

Ας αναζητήσουμε λοιπόν ανάλογες προτάσεις στην Καινή Διαθήκη, για να δούμε πώς διατυπώνονται:

Ρωμαίους 1/α: 25: "ελάτρευσαν τη κτίσει παρά τον κτίσαντα, ος εστιν ευλογητός εις τους αιώνας· αμήν"

Α΄ Κορ. 11/ια: 31:"ο Θεός και πατήρ του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού οίδεν, ο ων ευλογητός εις τους αιώνας, ότι ου ψεύδομαι".

Στα δύο ανωτέρω εδάφια, όπου η φράση δεν ξεκινάει την πρόταση, παρατηρούμε τα εξής:

Βλέπουμε ότι στο πρώτο εδάφιο, υπάρχει και το "αμήν". Αυτό δείχνει ότι ο τύπος αυτής της δοξολογίας που μας ενδιαφέρει, βρίσκεται στο τέλος μιας πρότασης και όχι σε μια ανεξάρτητη πρόταση, όπως θέλει να μας κάνει να πιστέψουμε η Σκοπιά. Επίσης, όταν απευθύνεται το: "ευλογητός", γράφει: "ος εστιν" (ο οποίος είναι). Δεν χρειάζεται να προσθέσουμε το: "ας είναι", που προσθέτει η Σκοπιά στο εδάφιο που εξετάζουμε, για να το διαστρέψει. Και ακόμα, το "ος", (ο οποίος), ισχύει αντί του οριστικού άρθρου. Όμως στο εδάφιο που διέστρεψε η Σκοπιά, δεν υπάρχει άλλο οριστικό άρθρο, εκτός από αυτό που αναφέρεται στον Χριστό "ο Χριστός το κατά σάρκα, ο ων επί πάντων Θεός...", και υποχρεωτικά σε Αυτόν πρέπει να αποδώσουμε τη δοξολογία. Προσέξτε μάλιστα ότι η δοξολογία αυτή, απευθύνεται στον Κτίστη, σε αντίθεση με την κτίση. Κάτι που δείχνει, ότι εφόσον στο εξεταζόμενο εδάφιο, απευθύνεται στον Χριστό, είναι ΑΚΤΙΣΤΟΣ, και όχι κτίσμα, όπως θέλει η Σκοπιά να βλασφημεί.

Στο δεύτερο χωρίο που παραθέσαμε εδώ, φαίνεται ότι πάλι υπάρχει οριστικό άρθρο, και πάλι δεν χρειάζεται να προσθέσουμε κανένα άρθρο, όπως κάνει η Σκοπιά. Και μάλιστα, ο τύπος της πρότασης, είναι ανάλογος με την πρόταση που εξετάζουμε, και δεν γράφει πουθενά "ας είναι", όπως προσθέτει η Σκοπιά στο εδάφιο που διέστρεψε.

Όλα τα ανωτέρω παραδείγματα, δείχνουν ότι η δοξολογική αυτή φράση, και στις δύο μορφές της, είτε στην αρχή μιας πρότασης, είτε ενδιάμεσα, δεν έχει καμία σχέση με τη διαστροφή του εδαφίου που έκανε η Σκοπιά. Και ακόμα δείχνουν, ότι οι δοξολογικές φράσεις που απηύθυναν οι πρώτοι Χριστιανοί στον Κτίστη Πατέρα, ως "ο ων επί πάντων Θεός ευλογητός", απευθύνονται και στον Υιό με τον ίδιο ακριβώς τρόπο, αποδεικνύοντας την Θεότητα και την ομοουσιότητά Του.

Περισσότερο από όλα όμως, η ανωτέρω ανάλυση, δείχνει για μια ακόμα φορά, το ΔΟΛΟ της Σκοπιάς, και την ασέβειά της στο Θεόπνευστο κείμενο της Αγίας Γραφής, για να εξαπατήσει τους οπαδούς της. Πρόσθεσε χωρίς καθόλου ντροπή τρεις ΑΝΥΠΑΡΚΤΕΣ λέξεις στο εδάφιο, για να σπάσει τη μία πρόταση σε δύο, και να απομονωθεί έτσι από τη δοξολογία που του αρμόζει, ο Ιησούς Χριστός, ο ων επί πάντων Θεός ευλογητός εις τους αιώνας· αμήν.

Ποιος είναι ο Παλαιός Των Ημερών της όρασης του Δανιήλ;

2008-05-01T03:13:00.001-07:00

Η υμνολογία της Εκκλησίας και η πλειονότητα των αγίων Πατέρων είναι ομόφωνοι στην απάντηση αυτού του ερωτήματος, όπως και η Αποκάλυψη του Ιωάννη. Μήπως όμως υπάρχει και κάποια "παραφωνία";

1. Τα χωρία για τον Παλαιό των Ημερών

Ο Παλαιός των Ημερών, εμφανίζεται στην Αγία Γραφή σε δύο βιβλία της. Το πρώτο είναι του Δανιήλ, και το δεύτερο της Αποκάλυψης. Ξεκινώντας από το βιβλίο του Δανιήλ, θα δούμε αρχικά την περιγραφή της όρασης αυτής, όπου εμφανίζεται ο Παλαιός των Ημερών:

Δανιήλ ζ/7: 9,10,22:

Αρχαίο Ελληνικό Κείμενο Ο΄

Μετάφραση Φίλου από το Εβραϊκό

Εθεώρουν έως ότου οι θρόνοι ετέθησαν, και παλαιός ημερών εκάθητο, και το ένδυμα αυτού λευκόν ωσεί χιών, και η θρίξ της κεφαλής αυτού ωσεί έριον καθαρόν, ο θρόνος αυτού φλόξ πυρός, οι τροχοί αυτού πυρ φλέγον·

10 ποταμός πυρός είλκεν έμπροσθεν αυτού· χίλιαι χιλιάδες ελειτούργουν αυτω, και μύριαι μυριάδες παρειστήκεισαν αυτω· κριτήριον εκάθισε, και βίβλοι ηνεώχθησαν...

...22 έως ου ήλθεν ο παλαιός ημερών και το κρίμα έδωκεν αγίοις Υψίστου, και ο καιρός έφθασε και την βασιλείαν κατέσχον οι άγιοι.

Θωρούσα, μέχρις ότου τέθηκαν οι θρόνοι, και ο Παλαιός των ημερών κάθησε, του οποίου το ένδυμα ήταν λευκό σαν χιόνι, και οι τρίχες τού κεφαλιού του σαν καθαρό μαλλί· ο θρόνος του ήταν σαν φλόγα φωτιάς· οι τροχοί του σαν φωτιά που κατέφλεγε.
10. Ποταμός φωτιάς έβγαινε και διαχεόταν από μπροστά του. Χίλιες χιλιάδες τον υπηρετούσαν, και χίλιες μυριάδες παραστέκονταν μπροστά του· το κριτήριο κάθησε, και τα βιβλία ανοίχτηκαν...

...μέχρις ότου ήρθε ο Παλαιός των ημερών, και η κρίση δόθηκε στους αγίους τού Υψίστου· και ο καιρός έφτασε, και οι άγιοι πήραν τη βασιλεία.

Κατ' αρχήν, παρατηρώντας τα παραπάνω χωρία, βλέπουμε ότι δεν υπάρχουν σημαντικές διαφορές στο Εβραϊκό από το Ελληνικό κείμενο, όσον αφορά τον Παλαιό των Ημερών. Έχουμε λοιπόν ένα έγκυρο και καθαρό κείμενο, για να ερευνήσουμε την ταυτότητα του Παλαιού των Ημερών.

2. Η αποκάλυψη της Αποκάλυψης

Προτού όμως δούμε πώς κατανόησε την ταυτότητα αυτή η Εκκλησία, ας δούμε πώς την απεκάλυψε ο Θεός στον Ιωάννη, δίνοντάς του μια σχετική όραση του βιβλίου της Αποκάλυψης. Η Αποκάλυψη φανερώνει ότι στην πραγματικότητα ο Παλαιός των Ημερών, είναι ο Ίδιος ο Υιός του Ανθρώπου! Προσέξτε την περιγραφή:

"Αποκάλυψις 1/α΄ 12-15,17,18: "Και επέστρεψα βλέπειν την φωνήν ήτις ελάλει μετ' εμού. Και επιστρέψας είδον επτά λυχνίας χρυσάς, και εν μέσω τών λυχνιών όμοιον υιόν ανθρώπου, ενδεδυμένον ποδήρη και περιεζωσμένον προς τοις μαστοίς ζώνην χρυσάν. Η δε κεφαλή αυτού και αι τρίχες λευκαί ως έριον λευκόν, ως χιών, και οι οφθαλμοί αυτού ως φλοξ πυρός, και οι πόδες αυτού όμοιοι χαλκολιβάνω, ως εν καμίνω πεπυρωμένης, και η φωνή αυτού ως φωνή υδάτων πολλών... και ότε είδον αυτόν έπεσα προς τους πόδας αυτού ως νεκρός. Και έθηκεν την δεξιάν αυτού προς εμέ λέγων: "Μη φοβού! Εγώ ειμι ο πρώτος και ο έσχατος, και ο ζων, και εγενόμην νεκρός και ιδού ζων ειμί εις τους αιώνας τών αιώνων...".

Δείτε την κοινή περιγραφή του Δανιήλ και της Αποκάλυψης, η οποία μας αποκαλύπτει ποιος ήταν ο Παλαιός των Ημερών. Και στα δύο βιβλία βλέπουμε τον Υιό του Ανθρώπου, και στα δύο βλέπουμε άσπρα μαλλιά με τις ίδιες περιγραφές, βλάπουμε τη "φλόγα πυρός", βλέπουμε το "καμίνι πεπυρωμένο", κλπ. Μόνο που τα χαρακτηριστικά του Παλαιού των Ημερών του Δανιήλ, τα βλέπουμε να τα έχει στην Αποκάλυψη ο Υιός του Ανθρώπου! Είναι προφανές ότι τους ταυτίζει.

Θα σταθούμε λίγο και στο εξής: Εκτός από τα όμοια χαρακτηριστικά που είδαμε, στον Δανιήλ, λέει για τον Υιό τού Ανθρώπου (δηλαδή για την ανθρώπινη φύση τού Ιησού Χριστού), ότι του δίνεται η εξουσία να τον ΛΑΤΡΕΥΟΥΝ οι άνθρωποι: "Είδον εν οράμασι νυκτός, και ιδού, ως Υιός ανθρώπου ήρχετο μετά τών νεφελών τού ουρανού, και έφθασεν έως τού Παλαιού τών ημερών, και εισήγαγον αυτόν ενώπιον αυτού. Και εις αυτόν εδόθη η εξουσία, και η δόξα, και η βασιλεία, δια να λατρεύωσιν αυτόν πάντες οι λαοί, τα έθνη και οι γλώσσαι..." (Δανιήλ 7/ζ: 13). Όμως μόνο τον Θεό επιτρέπεται να λατρεύουμε! Άρα ο Υιός τού Ανθρώπου, είναι ο Ίδιος ο Θεός που έγινε άνθρωπος για εμάς.

Μα τότε, αν στην Αποκάλυψη ο Υιός τού ανθρώπου ταυτίζεται με τον Παλαιό τών Ημερών, γιατί στον Δανιήλ αναφέρεται ξεχωριστά ο "Παλαιός τών Ημερών", από τον "Υιό τού Ανθρώπου"; Μια πιο προσεκτική ματιά θα μας το δείξει:

Προσέξτε, ότι ο Υιός τού ανθρώπου φτάνει "έως τού Παλαιού τών ημερών". Ούτε πιο πάνω, ούτε πιο κάτω. Μάλιστα φθάνει εκεί "επί τών νεφελών". Μήπως θυμόσαστε πώς αναλήφθηκε ο Χριστός στον ουρανό; Ας το θυμηθούμε:

"Και ταύτα ειπών βλεπόντων αυτών επήρθη, και νεφέλη υπέλαβεν αυτόν από τών οφθαλμών αυτών" (Πράξεις 1/α΄ 9).

Στις Πράξεις, μας δείχνει τι έγινε μέχρι τη στιγμή που τον άρπαξαν οι νεφέλες. Στον Δανιήλ, μας δείχνει προφητικά τι συνέβη μετά ακριβώς από αυτό που είδαμε στις Πράξεις. Οι νεφέλες, έφεραν την ανθρώπινη φύση τού Χριστού ΣΤΟ ΥΨΟΣ ΤΗΣ ΘΕΪΚΗΣ. Αυτό σημαίνει ότι "κάθισε στα δεξιά τού Θεού". Δόθηκε στην νικήτρια ανθρώπινη φύση τού Χριστού, ΙΣΗ ΕΞΟΥΣΙΑ ΜΕ ΤΗ ΘΕΪΚΗ ΦΥΣΗ ΤΟΥ ΘΕΟΥ ΛΟΓΟΥ, στο πρόσωπο της μίας υποστάσεως του Θεανθρώπου. Όταν λοιπόν βλέπουμε τον Υιό τού Ανθρώπου να φτάνει ως τον Παλαιό τών Ημερών, αυτό ακριβώς μας δείχνει: Ότι στην ανθρώπινη φύση τού Χριστού, δόθηκε ΘΕΪΚΗ εξουσία, ΝΑ ΛΑΤΡΕΥΕΤΑΙ ΩΣ ΘΕΟΣ, όπως ήταν ήδη στον ουρανό η Θεϊκή του φύση. Γι' αυτό άλλωστε τον ονομάζει: "Υιό τού Ανθρώπου". Για να τονίσει την ανθρώπινη φύση του.

3. Η μαρτυρία των πατέρων και της υμνολογίας της Εκκλησίας

Επειδή η Αποκάλυψη που μας ξεκαθάρισε την ταυτότητα του Παλαιού των Ημερών, άργησε να μπει στον κανόνα της Αγίας Γραφής για αιώνες, ώσπου την έβαλα για πρώτη φορά ο Άγιος Αθανάσιος, και την καθιέρωσε η Πενθέκτη Οικουμενική Σύνοδος, δεν ήταν ευρύτατα γνωστή. Και έτσι το ξεκαθάρισμα αυτό άργησε για κάποιους αιώνες. Όμως μετά την εισαγωγή της Αποκάλυψης στον Κανόνα, έγινε πλέον ξεκάθαρη η ταυτότητα του Παλαιού των Ημερών από όλη την Εκκλησία, έτσι ώστε τόσο οι άγιοι Πατέρες, όσο και η υμνολογία της Εκκλησίας να το διατυπώνουν σαφέστατα:

Ας δούμε όμως, τι έγραψαν διάφοροι Πατέρες, και τι ψάλλουμε για το ζήτημα αυτό στην Εκκλησία:

«Την δε ανθρωπότητα αυτού, Υιόν ανθρώπου ονομάζει». (Αγ. Αθανασίου, επιστολή πρός Αντίοχον άρχοντα, οβ΄ ΒΕΠ 35, 121).

«Ο Δανιήλ είδε τον τύπο και την εικόνα όσων επρόκειτο να συμβούν, δηλαδή ότι ο αόρατος Υιός και Λόγος του Θεού θα γινόταν άνθρωπος αληθινός, ώστε να ενωθεί με τη δικιά μας φύση» -Αγ. Ιω. Δαμασκηνός. [Και Δανιήλ είδε... τον τύπον, και την εικόνα του μέλλοντος έσεσθαι. Έμελλε γάρ ο Υιός και Λόγος του Θεού ο αόρατος, άνθρωπος γίνεσθαι εν αληθεία, ίνα ενωθεί τη φύσει ημών... (Αγ. Ιω. Δαμασκηνού, Περί εικόνων, Λόγος γ΄ PG 85, 1380A).].

«Στην μορφή του Υιού του Ανθρώπου, βλέπει (ο προφήτης) την ενσάρκωση του Μονογενούς Υιού, ονομάζοντας Υιό Ανθρώπου Αυτόν που έμελλε να γεννηθεί από τη Μαρία» -Άγ. Αμμώνιος. [«Ως ομοίωσις Υιού ανθρώπου». Προθεωρεί την σάρκωσιν του Μονογενούς, Υιόν ανθρώπου ονομάζων τον μέλλοντα γενέσθαι Υιόν της αγίας Μαρίας και ενανθρωπήσαι. (Αμμώνιος, PG 56, 1380Α)].

«Αλλά τι να πω και τι να λαλήσω; Με εκπλήσσει το θαύμα. Ο Παλαιός των Ημερών έγινε βρέφος, Αυτός που κάθεται σε θρόνο υψηλό και απρόσιτο βρίσκεται στη φάτνη». -Αγ. Ιω. Χρυσόστομος) ["Αλλά τι είπω, ή τι λαλήσω; Εκπλήττει γάρ με το θαύμα. Ο Παλαιός των Ημερών παιδίον γέγονεν, ο επί θρόνου υψηλού και επηρμένου καθήμενος εν φάτνη τίθεται..." (Ιω. Χρυσοστόμος, Λόγος εις γενέθλιον του Σωτήρος, PG 56, 389. Σύναξ. ΙΒ΄ σελ. 677)].

«Ας προσκυνήσει όλη η γη, ας ψάλλει κάθε γλώσσα κι ας δοξολογήσει τον Θεό ως βρέφος τεσσαρακονθήμερο και προαιώνιο, βρέφος μικρό και Παλαιό των Ημερών, βρέφος που θηλάζει και Ποιητή των αιώνων» -Κύριλλος Ιεροσολύμων. ["Πάσα η γη προσκυνησάτω, πάσα γλώσσα Αασάτω, πάσα ψαλλέτω, πάσα δοξολογησάτω παιδίον Θεόν, τεσσαρακονθήμερον και προαιώνιον, παιδίον μικρόν και Παλαιόν των Ημερών, παιδίον θηλάζων και των αιώνων ποιητήν". (Κύριλλος Ιεροσολύμων, Λόγος εις την Υπαπαντήν, Δ΄ ΒΕΠ 39, 278.6).].

«Ο δίκαιος Συμεών υποδέχθηκε στη γέρικη αγκαλιά του τον παλαιό των ημερών ως νήπιο, και δόξασε το Θεό λέγοντας: απόλυσέ με τώρα τον δούλο σου με ειρήνη...» -Μεθόδιος Ολύμπου. ["Υπεδέξατο μεν ο δίκαιος ταις γηραλέαις αγκάλαις τον εν νηπιότητι Παλαιόν των Ημερών, ευλόγησε δε τον Θεόν και είπε: νυν απολύεις..." (Μεθόδιος Ολύμπου, Εις τον Συμεώνα και εις την Άνναν..., η΄ PG 18, 365 B).].

«Ο Παλαιός των Ημερών παιδίον γέγονε». -Μ. Αθανάσιος. (ΒΕΠ 36, 225.20).

«Νηπιάζει δι’ εμέ ο Παλαιός των Ημερών...» (Κάθισμα όρθρου υπαπαντής)

«Ο Παλαιός των Ημερών, που και παλιότερα στο Σινά έδωσε τον νόμο στον Μωσή, φανερώνεται σήμερα ως βρέφος». -Στιχηρόν ιδιόμελον λιτής Υπαπαντής. (Ο Παλαιός των Ημερών, ο και τον νόμον πάλαι εν Σινά δους τω Μωσεί, σήμερον βρέφος οράται).

«Ο Παλαιός των Ημερών, σαν τη βροχή στην προβιά, κατέβηκε Πάναγνε στην αγιασμένη σου κοιλιά, και φανερώθηκε σαν νέος Αδάμ, ο φίλος του ανθρώπου». -Θεοτόκιον. ["Ο Παλαιός των Ημερών, ως επί πόκον υετός πάναγνε, επί την σην γαστέρα κατήλθε την ηγιασμένην, και νέος εφάνη Αδάμ ο φιλάνθρωπος". (Θεοτοκίον ε΄ ωδής ακολ. Αγ. Πολυκάρπου Σμύρνης, 23 Φεβρ.)].

«Με απερίγραπτο τρόπο γέννησες Παρθένε, τον Παλαιό των Ημερών σαν βρέφος μικρό, που έδειξε στους ανθρώπους καινούριους δρόμους αρετής πάνω στη γη». -Θεοτόκιον. ["Νέον παιδίον υπέρ λόγον τέτοκας, τον Παλαιόν των Ημερών, νέας εν γη τρίβους αρετής δεικνύμενον..." (Θεοτοκίον α΄ ωδής ακολ. Οσίου Αθανασίου Αθωνίτου, 5 Ιουλ.).].

«Σαν βρέφος μικρό, γέννησες για χάρη μας Παρθένε αγνή, τον Παλαιό των Ημερών...» -Θεοτόκιον. ["Νέον βρέφος ημίν, τον Παλαιόν Ημερών, αγνή Παρθένε απεκύησας". (Παρακλητική, Θεοτοκίον α΄ ωδής πλ. α΄, Παρασκ. πρωϊ).].

«Ξεφεύγοντας παράδοξα από τους νόμους της φύσεως Παρθένε, έφερες στον κόσμο αγνή, τον νομοδότη και Παλαιό των Ημερών, σαν βρέφος πρωτόγνωρο, νοητέ ουρανέ του ποιητή των όλων». -Θεοτόκιον. ["Νόμους της φύσεως Κόρη, υπέρ φύσιν λαθούσα, νέον Παιδίον επί γης, εκύησας αγνή νομοδότην όντα, και Παλαιόν Ημερών, νοητέ Ουρανέ, του των πάντων Ποιητού. (Τριώδιον, Κυριακή Ε΄ Νηστειών, Θεοτοκίον θ΄ ωδής).].

"Σαν Παντοκράτορα και σαν Παλαιό. Γέρος μεν εμφανίσθηκε ο Θεός στον Δανιήλ, έχοντας άσπρο το κεφάλι του σαν καθαρό μαλλί, κατά το οποίο και Παλαιός των Ημερών ονομάσθηκε. αλλά και νεώτερος από ασπρομάλλη γέροντα, όταν σαν άνδρας εμφανίσθηκε στον Αβραάμ με τους αγγέλους... Και ασπρομάλλης και νέος: Άλλοτε μεν ασπρομάλλης, άλλοτε πάλι νέος ο Κύριος γράφεται, όπως το: «Ιησούς Χριστός χθες και σήμερα ο Ίδιος, και στους αιώνες»" - Άγιος Μάξιμος Ομολογητής. ["Ως Παντοκράτορα και ως παλαιόν: Πολιός μεν ώφθη ο Θεός τω Δανιήλ, λευκήν έχων την κεφαλήν ως ερίον, καθ' ό και 'Παλαιός Ημερών' ωνομάσθη· νεώτερος δε του πολιού γέροντος, όταν ως ανήρ ώφθη τω Αβραάμ μετά των αγγέλων... Και πολιός και νέος: Πώς ποτε μεν πολιός, ποτε δε νέος ο Κύριος γράφεται, ως το· «Ιησούς Χριστός χθες και σήμερον ο αυτός, και εις τους αιώνας»". (Αγίου Μαξίμου Ομολογητού, "Σχόλια εις τα του αγ. Διονυσίου: Εις το περί Θείων ονομάτων, εις το κεφάλαιον Ι).].

Είναι φανερό ότι η Αγία Γραφή και η υμνολογία και οι λόγοι των αγίων, δεν επιτρέπουν καμιά αμφιβολία για τη γνώμη της Εκκλησίας πάνω σ’ αυτό το θέμα.

4. Διαφωνεί ο άγιος Νικόδημος;

Παρ' όλα τα ανωτέρω, έχουμε στο Πηδάλιο, στο σχολιασμό που κάνει ο άγιος Νικόδημος γενικά για τους Κανόνες της 7ης Οικουμενικής Συνόδου, μια δήλωση που αρχικά μοιάζει παράταιρη στις σαφέστατες θέσεις της Εκκλησίας για την ταυτότητα του Παλαιού των Ημερών. Γιατί μοιάζει σαν ο άγιος Νικόδημος να παραθεωρεί το ότι ο Παλαιός των Ημερών είναι ο Υιός, και εφαρμόζει την απεικόνιση του γέροντος στον Πατέρα. Γράφει λοιπόν ο άγιος Νικόδημος:

"Πρέπει να σημειώσωμεν, ότι επειδή η παρούσα Σύνοδος εις την επιστολήν οπού στέλλει προς την Αλεξανδρέων Εκκλησίαν, μακκαρίζει μεν εκείνους οπού ηξεύρουν και αποδέχονται, επομένως δε και εικονίζουν και τιμώσι τας οράσεις και θεοφανείας των Προφητών, καθώς αυτός ο Θεός εσχημάτιζε ταύτας και ετύπωνεν εις το ηγεμονικόν αυτών, αναθεματίζει δε εξ εναντίας εκείνους, οπού δεν δέχονται τας εικονογραφίας των τοιούτων οράσεων προ της σαρκώσεως του Θεού Λόγου (σελ. 905 του β΄ τόμου). Συμπεραίνεται ότι και ο άναρχος Πατήρ πρέπει να ζωγραφίζεται καθώς εφάνη εις τον προφήτην Δανιήλ ως Παλαιός Ημερών... δεν ζωγραφούμεν Αυτόν κατά την Θείαν φύσιν. Επειδή αδύνατόν φησιν, είναι ιστορήσει και ζωγραφήσαι φύσιν Θεού... ζωγραφούμεν Αυτόν ως εφάνη εις τον Προφήτην..."

Αρχικά να σχολιάσουμε, ότι θα μπορούσε κάλλιστα αυτή η δήλωση να είναι ένα λάθος του αγίου Νικοδήμου. Γιατί Θεόπνευστοι και Αλάθητοι είναι οι Κανόνες και οι αποφάσεις των Οικουμενικών Συνόδων που βρίσκονται στο Πηδάλιο, και όχι η ερμηνεία τους από τον άγιο Νικόδημο. Φαίνεται όμως παράξενο, να μη γνώριζε ο άγιος Νικόδημος αυτό το Θεολογικό ζήτημα, και να έκανε ένα τέτοιο λάθος. Μήπως λοιπόν θα τον αδικούσαμε αν χαρακτηρίζαμε τη δήλωσή του αυτή εσφαλμένη, πριν εξετάσουμε τι ακριβώς προσπαθεί να πει με τα λόγια αυτά;

Η γνώμη του γράφοντος, είναι ότι ο άγιος Νικόδημος έβλεπε το θέμα βαθύτερα από την απλή απεικόνιση της όρασης του Δανιήλ, γι' αυτό ΔΕΝ ήταν αντιφατική η δήλωσή του αυτή με την πίστη της Εκκλησίας, όσο παράξενη και αν φαίνεται εκ πρώτης όψεως. Και αυτό θα προσπαθήσω να δείξω στη συνέχεια:

Μιλήσαμε προηγουμένως, για το συμβολισμό της όρασης αυτής, ως προς την άνοδο της ανθρώπινης φύσης του Κυρίου Ιησού Χριστού, στο ύψος της Θεϊκής Του φύσης. Το πρώτο λοιπόν που πρέπει να σκεφθούμε, είναι η δήλωση του Κυρίου Ιησού Χριστού, περί της αναλήψεώς του. Πού είπε ο Κύριος ότι πάει; Ας δούμε:

"Αναβαίνω προς τον πατέρα μου και πατέρα υμών, και Θεόν μου και Θεόν υμών" (Ιωάννης 20/κ: 17). Διαχωρίζοντας με τα λόγια αυτά ο Ιησούς, τον εαυτό Του από τους μαθητές του, (γιατί δεν λέει: "Πατέρα ΜΑΣ" ή "Θεό ΜΑΣ", αλλά "Πατέρα ΜΟΥ και Πατέρα ΣΑΣ" και "Θεό ΜΟΥ και Θεό ΣΑΣ"), δείχνει τη διαφορά που είχε από αυτούς. Αυτός ήταν κατά φύσιν Υιός του Θεού κατά τη Θεϊκή Του φύση, ενώ των μαθητών του ήταν μόνο κατά χάριν. Και ακόμα, του Ιησού ο Πατέρας ήταν Θεός Του, μόνο κατά την ανθρώπινη κτιστή Του φύση, ενώ των μαθητών Του ήταν Θεός όλης τους της ύπαρξης! Κάνοντας λοιπόν τη διάκριση αυτή, ξεκαθαρίζει την Θεανθρώπινη φύση Του, κάτι που μας θυμίζει έντονα τον Υιό του Ανθρώπουν ενώπιον του Παλαιού των Ημερών, δηλαδή τη συμβολική αυτή όραση του Δανιήλ, που έδειχνε τις δύο φύσεις του Κυρίου Ιησού.

Πού είπε λοιπόν, ότι ανεβαίνει ο Χριστός; "Στον Πατέρα Του"!!! Γιατί η ανθρώπινη φύση Του, ΔΕΝ έφθασε μόνο στο ύψος της Θεϊκής φύσεως απλώς του Υιού, αλλά και του Ιδίου του Πατρός, μια και είναι ΙΣΟΙ κατά την Θεότητα. Αυτό είναι ένα πρώτο στοιχείο, στο τι ΣΥΜΠΕΡΙΛΑΜΒΑΝΕΤΑΙ στην φανέρωση του Παλαιού των Ημερών.

Ένα δεύτερο στοιχείο, είναι ο ίδιος ο συμβολισμός του Παλαιού των Ημερών. Τι συμβόλισε; Δεν συμβόλισε την αιωνιότητα; Άραγε μόνο ο Υιός είναι "Παλαιός των Ημερών"; Γιατί αν είναι ο Υιός "Παλαιός των Ημερών", είναι σαφέστατα και ο Πατέρας! Δεν είναι ο Υιός παλαιότερος από τον Πατέρα Του. Και αυτό είναι εμφανές (για όποιον θέλει να δει περισσότερα), στην ειδική μελέτη που κάναμε για τον Χριστό, αποδεικνύοντας ότι τόσο Αυτός, όσο και ο Πατέρας, είναι "το Α και το Ω", "ο Πρώτος και ο Έσχατος". Και στην ίδια αυτή μελέτη, αν τη διαβάσετε, θα δείτε, ότι στον ίδιο θρόνο κάθεται και ο Πατέρας και ο Υιός, και η ουσία τους συγχέεται ενώ φανερώνονται να κάθονται στον ουράνιο θρόνο.

Και παρά το ότι θα μπορούσαμε να αναφέρουμε αμέτρητα άλλα παραδείγματα, θα αρκεσθούμε σε ένα τρίτο, ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΟ και τελευταίο εδώ: Στην αναφορά της Θεότητας. Δεν είναι η Αγία Τριάδα "ομοούσια και αχώριστη" κατά την Ουσία; Είναι δυνατόν να είναι ο Υιός εκεί που δεν είναι ο Πατέρας, και ο Πατέρας, εκεί που δεν είναι ο Υιός; Δείτε τι είπε ο Ιησούς Χριστός: "ο εωρακώς εμέ εώρακε τον Πατέρα· και πως συ λέγεις, δείξον ημίν τον Πατέρα; 10 ου πιστεύεις ότι εγώ εν τω Πατρί και ο Πατήρ εν εμοί εστι;" (Ιωάννης 14/ιδ: 10).

Προσέξτε αυτό το εδάφιο! Είναι ΚΑΤΑΛΥΤΙΚΟ ως απάντηση στο πρόβλημα που εξετάζουμε. Λέει ο Ίδιος ο Χριστός: "Αυτός που είδε Εμένα, είδε τον Πατέρα"!!! Και είδαμε τον άγιο Νικόδημο να μιλάει για "εμφάνιση του Πατρός", εκεί που η Εκκλησία ομόφωνα βλέπει να εμφανίζεται ο Υιός! Και ο άγιος Νικόδημος, φυσικά ξέρει πολύ καλά τι γράφει. Γιατί όποιος είδε τον "Παλαιό των Ημερών" εν τω Υιώ, "είδε ΚΑΙ τον Πατέρα", σύμφωνα με τη μαρτυρία του Κυρίου μας Ιησού Χριστού. Ο Παλαιός των Ημερών, βεβαίως είναι ο Υιός. Όμως είναι ταυτόχρονα ο Θεός. Ο ένας Θεός, γιατί Παλαιός των Ημερών, είναι ολόκληρος ο Τριαδικός Θεός, και όχι μόνο ένα από τα πρόσωπα της Αγίας Τριάδος. Και τα λόγια του αγίου Νικοδήμου κρύβουν αυτή τη βαθύτερη έννοια, και όχι θεολογικό λάθος.

Δεν χρειάζεται βεβαίως να εξηγήσουμε, ότι η απεικόνιση της Θεϊκής φύσεως του Χριστού (και γενικά της Θεότητας) στην όραση αυτή, είναι καθαρά ΣΥΜΒΟΛΙΚΗ, και δεν τίθεται ούτε καν σκέψη για πραγματική απεικόνιση της απερίγραπτης Ουσίας του Θεού! Ο ασπρομάλλης της όρασης αυτής, συμβολίζει απλώς το "άναρχο", και (λόγω συνειρμών σκεπτόμενοι έναν έμπειρο ηλικιωμένο), τη "σοφία" και τη "δικαιοσύνη" του Θεού. Τίποτα δεν απεικονίζει ως προς την Ουσία του Θεού.

5. Μία ακόμα παρεξήγηση

Φυσικά, το ότι ο Πατέρας εμφανίζεται εν τω Υιώ ως Παλαιός των Ημερών, δεν δικαιολογεί καθόλου, εκείνους που χρησιμοποιούν τα λόγια του αγίου Νικοδήμου, ως δικαιολογία για την κατασκευή και προσκύνηση της αντικανονικής δυτικόφερτης "εικόνας της Αγίας Τριάδος". Πρόκειται για τη γνωστή εικόνα - είδωλο που υπάρχει σε πάρα πολλούς Ορθόδοξους (!!!) ναούς και παρουσιάζει δήθεν την Αγία Τριάδα. Εκεί παριστάνεται ο Πατέρας ως ένας ασπρομάλλης, ο Υιός ως ένας σκουρομάλλης νέος, και το Άγιο Πνεύμα ως περιστέρι.

Από την περιγραφή και μόνο αυτή, είναι προφανές, ότι αυτή η εικόνα, έχει ελάχιστη σχέση με την όραση που είδε ο Δανιήλ. Ο άγιος Νικόδημος, μιλάει σαφέστατα, ότι επιτρέπεται η απεικόνιση ΜΟΝΟ των οράσεων. Όμως ο Δανιήλ δεν είδε τίποτα τέτοιο, σαν αυτό που παρουσιάζει η εικόνα αυτή. Ούτε περιστέρι είδε, ούτε ο Υιός του Ανθρώπου ήταν το ένα πρόσωπο της Αγίας Τριάδος, ούτε ο Παλαιός των Ημερών παρουσιάσθηκε ως το ένα πρόσωπο της Αγίας Τριάδος, ο Πατέρας. Αλλά αντιθέτως, όπως είδαμε, τόσο ο Υιός, όσο και ο Πατέρας κατά την ΚΟΙΝΗ Τους Θεϊκή φύση, προκύπτουν από κοινού από τα λόγια του αγίου Νικοδήμου ως "ο Παλαιός των Ημερών". Και ο Υιός, σε καμία περίπτωση δεν εμφανίζεται ως "μαυρομάλλης" κατά τη Θεϊκή του φύση, ούτε είναι νεώτερος από τον Παλαιό των Ημερών, εφόσον ο Ίδιος είναι ο Παλαιός των ημερών.

Όμως περισσότερα γι' αυτό το είδωλο, το οποίο περιέχει και πλήθος άλλων αιρετικών χαρακτηριστικών, και κατασκευάζεται και προσκυνείται από απληροφόρητους πατέρες και αδελφούς μας σε Ορθόδοξους ναούς κατά παράβασιν Συνοδικών αποφάσεων της Εκκλησίας, θα αναλύσουμε σε ξεχωριστό εκτενές άρθρο.